Geavanceerd zoeken  

Nieuws:

Pagina's: 1 ... 3 4 [5]   Omlaag

Auteur Topic: Lastige soortgroepen & veelgemaakte fouten  (gelezen 31851 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2190
Hypericum - Hertshooi (houtig)
« Reactie #120 Gepost op: juli 22, 2019, 19:09:46 pm »

Hypericum - Hertshooi (houtig):
De struikvormige Hertshooi soorten zijn niet-inheemse soorten die als tuinplant geÔntroduceerd worden en met enige regelmaat verwilderen. Door de vele kruising is het op naam brengen vrij lastig. In tegenstelling tot wat velen denken, betreffen vrijwel alle verwilderingen niet Mansbloed, maar Hypericum x inodorum. Onderstaande tabellen geven een overzicht van de diagnostische kenmerken.


Bloemen klein (2-3 cm)
Hypericum androsaemumHypericum x inodorumHypericum hircinum
KroonbladenKleiner tot even groot als kelkGelijk of iets groter dan kelkDuidelijk groter dan kelk
Oude vruchtenZwart wordendZwart wordendRood wordend
StijlenDuidelijk korter dan de vruchtKorter tot even lang als vruchtLanger dan de vrij langwerpige vrucht
Kelkblaadjes bij oude vruchtenBlijvendBlijvendAfvallend, iets langwerpiger
StengelTwee ribbenTwee ribbenVier ribben
Bloemdiameter1,5-2,5 cm2,5-4 cm2,5-4 cm
MeeldradenEven lang als kroonbladenIets langer dan kroonbladenIets langer dan kroonbladen



Bloemen groot (4-8 cm)
Hypericum calycinumHypericum x hidcoteenseHypericum x moserianum
Hoogte plant20-60 cmTot 175 cmZelden hoger dan 50 cm
Kleur meeldradenOranjegeelOranjegeelRoodachtig
Meeldraden t.o.v. kroonbladen3/4e zo lang1/4e-1/2e zo lang> 1/2e zo lang
StengelbladenAfgerondMeestal met topspitsjeAfgerond
Bloemdiameter5-8 cm3,5-8 cm?
Kroonbladen2,5-4 cm?2-3 cm
Kelkbladen10-20 mm?7-10 mm
Stengelbladen4,5-10,4 x 1,5-4,5 cm?2,2-6 x 0,7-3,6 cm
StengelMet 4 lijnenMet 4 lijnen?
Stijlen t.o.v. vrucht1,5-3 keer zo lang?1-1,5 keer zo lang

Opmerkingen:
  • Mansbloed lijkt onder de bladaanhechtingen sterker golvende ribben te hebben dan Hypericum x inodorum. Hoe betrouwbaar dit kenmerk is, moet nog onderzocht worden.
  • Twee overige tuinplanten zijn Hypericum kalmianum (Erg smalle stengelbladen) en Hypericum olympicum (Kleine, blauwgroene bladen).
  • Hypericum x inodorum is de kruising van H. androsaemum en H. hircinum.
  • Hypericum x moserianum is de kruising van H. calycinum en H. patulum
  • Hypericum x hidcoteense is de kruising van H. calycinum en H. x cyathiflorum
  • Hypericum x cyathiflorum is waarschijnlijk de kruising van H. addingtonii en H. hookerianum

Referenties:
  • New Flora of the British Isles (Stace, 2019)
  • The Vegetative Key to the British Flora
  • Rothmaler Exkursionsflora van Deutschland: Krautige Zier- und Nutzpflazen (2007)
  • Manual of the Alien Plants of Belgium
  • Blumen in Schwaben (let op: onderscheid H. x moserianum en H. x hidcoteense niet opgenomen).
Tekst: Niels Eimers (2019) met aanvullingen van Rutger Barendse.
« Laatst bewerkt op: juli 31, 2019, 21:00:36 pm door nielseimers »
Gelogd

Rutger Barendse

  • Moderator
  • *
  • Offline Offline
  • Berichten: 6748
  • Admingroep: Planten BE, NL en Observation
Cornus - Kornoelje (vegetatief)
« Reactie #121 Gepost op: juli 24, 2019, 11:28:58 am »

Cornus - Kornoelje (vegetatief):
Kornoeljes zijn vegetatief lastig uit elkaar te houden. Rode kornoelje (Cornus sanguineus) kent drie ondersoorten: subsp. australis, subsp. hungarica en subsp. sanguinea. Deze zijn te onderscheiden aan de beharing op de onderzijde van het blad: subsp. australis heeft rechtere haren (vaak dubbele) die in ťťn richting staan, subsp. sanguinea heeft gekromde haren die in meerdere richtingen staan en subsp. hungarica (ook te beschouwen als de kruising tussen beide andere ondersoorten) heeft qua beharing iets wat het midden houdt daartussen. Canadese kornoelje (Cornus sericea s.l.) is van Rode kornoelje te onderscheiden doordat deze meer zijnerven heeft (5-7 paar t.o.v. 3-5 paar) en een wittige bladonderzijde (geen groene).  De felrode kleur van de twijgen is juist opvallend bij Cornus sericea s.l.. In de winter wordt dit veel voor Rode kornoelje gehouden die vaak donkerdere rode twijgen heeft. Gele kornoelje (Cornus mas) heeft gemiddeld kleiner blad dan Rode en Canadese kornoelje. Het blad is langer gepunt en van boven aangedrukt behaard. De jongste twijgen zijn (licht) gekant.

De kleur van de twijgen is bij Kornoelje vaak geen duidelijk onderscheidend kenmerk. Die kleur is afhankelijk van de hoeveelheid opvallend licht, standplaats en groeistadium.

Opmerkingen:
  • Canadese kornoelje s.l. bestaat uit diverse soorten, waaronder Cornus controversa, Cornus alternifolia, Cornus amomum, Cornus alba en Cornus sericea s.s..
  • Er zijn ook nog diverse andere Kornoeljes als tuinplant in omloop die gemakkelijk verward kunnen worden met de hier behandelde soorten, maar meestal niet verwilderen.

Referenties:
Tekst: Rutger Barendse (2019) met aanvullingen van Niels Eimers.
« Laatst bewerkt op: juli 24, 2019, 16:30:34 pm door Rutger Barendse »
Gelogd

Rutger Barendse

  • Moderator
  • *
  • Offline Offline
  • Berichten: 6748
  • Admingroep: Planten BE, NL en Observation
Baldellia ranunculoides - Moerasweebree (Ondersoorten)
« Reactie #122 Gepost op: juli 27, 2019, 11:32:33 am »

Baldellia ranunculoides - Moerasweegbree (Ondersoorten):

Moerasweegbree heeft twee ondersoorten die in sommige flora's, met name Flora Gallica (2014), als soorten worden onderscheiden.

Kruipende moerasweebree Baldellia ranunculoides subsp. repens heeft 2-6 bloemen per 'verdieping', de meeldraden zijn groter dan 1 mm, op de vruchtjes (minder dan 20 op ca. 8 mm breed hoofdje) zitten papillen. De plant wortelt meestal op de knopen, de bloemen zijn vaak beduidend groter en meestal donkerder roze dan die van Stijve moerasweegbree.

Stijve moerasweegbree Baldellia ranunculoides subsp. ranunculoides heeft 6-20 bloemen per 'verdieping', de meeldraden zijn kleiner dan 1 mm, op de vruchtjes (meer dan 20 op ca 5 mm breed hoofdje) zitten geen papillen. De plant staat vaak rechtop en de meestal witte bloemen zijn vaak kleiner dan die van Kruipende moerasweegbree.

Referenties:
Tekst: Rutger Barendse (2019).
« Laatst bewerkt op: juli 28, 2019, 22:26:50 pm door nielseimers »
Gelogd

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2190
Lepidium - Kruidkers
« Reactie #123 Gepost op: juli 31, 2019, 12:03:39 pm »

Lepidium - Kruidkers:
Lepidium is in bloeitijd relatief gemakkelijk op naam te brengen, dan zijn de stengelbladen en de kroonbladen nog zichtbaar. Na de bloeitijd zijn alleen de vruchten en groeivorm nog zichtbaar, om de soort in dit stadium betrouwbaar vast te stellen, kan het noodzakelijk zijn om de vruchten en zaden op te meten.

SteenkruidkersAmerikaanse kruidkersVergeten kruidkersDichtbloemige kruidkers
WetenschappelijkLepidium ruderaleLepidium virginicumLepidium neglectumLepidium densiflorum
KroonbladenAfwezigLanger dan kelkbladenKorter dan kelkbladenAfwezig of korter dan kelkbladen
RozetbladenEnkel tot dubbel veerdelig, verdroogd in vruchttijdLiervormig, verdroogd tijdens bloeiLiervormig, verdroogd in vruchttijdLiervormig, verdroogd in vruchttijd
Onderste stengelbladenEnkel tot dubbel veerdeligMet grote tandenMet grote tandenGezaagd
Bovenste stengelbladenGaafrandigGezaagd/getandZwak gezaagd/getandZwak gezaagd/getand
VertakkingenOnderaanBoveninBoveninOnderaan
GeurAanwezig, als Tuinkers/Kleine varkenskersAfwezigAfwezigAfwezig
VruchtenOvaal, 1,5-2 mm breedRond, 2,5-3,5 mm breedRond, 2,3-3 mm breedOvaal, 2-2,5 mm breed
Zaden1,3 x 0,6 mm, niet gerand1,5 x 1,1 mm, aan ťťn zijde breed gerand1,8 x 1,2 mm, aan ťťn zijde breed gerand1,2 x 0,7 mm, aan ťťn zijde smal gerand
Stengel en bladenKorte, rechte of iets gebogen, stompe harenSlanke, meestal naar boven gebogen, spitse harenKorte, rechte of iets gebogen, stompe harenKorte, rechte of iets gebogen, stompe haren

Opmerkingen:
  • Steenkruidkers komt meestal veel bossiger en laag bij de grond blijvender over dan de andere soorten. Dichtbloemige vertakt vaak wel laag, maar die zijstengels groeien dan vrij ver uit en neigen naar boven voordat daar bloemen aan komen waardoor bij mooi uitgroeiende exemplaren een pyramide vorm/boompje ontstaat.
  • Ook Tuinkers (Lepidium sativum) kan sterk lijken op de hier behandelde soorten. Tuinkers onderscheidt zich doordat de plant volledig onbehaard is, de grote vruchten (5-6 mm lang), de blauwgroene bladen, de veerdelige rozet- en onderste stengelbladen en de grote kroonbladen.
  • Lepidium bonariense, een lookalike van Steenkruidkers wordt d.m.v. vogelzaad geÔntroduceerd en is in BelgiŽ en Engeland al enkele malen gevonden. Deze soort heeft ook bovenin de plant veerdelig blad en heeft iets grotere vruchten (2-3,5 mm).

Referenties:
Tekst: Niels Eimers (2019) met toevoegingen van Rutger Barendse.
« Laatst bewerkt op: augustus 04, 2019, 16:04:56 pm door nielseimers »
Gelogd

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2190
Cochlearia - Lepelblad
« Reactie #124 Gepost op: juli 31, 2019, 20:03:38 pm »

Cochlearia - Lepelblad:
Lepelblad is met enige ervaring goed op naam te brengen, maar op basis van foto's kan dit goed lastig zijn. Hopelijk kan onderstaande tabel hierbij helpen.

Deens lepelbladEcht lepelbladEngels lepelblad
WetenschappelijkC. danicaC. offinicalis subsp. officinalisC. offinicalis subsp. anglica
Bladvoet rozetbladenHartvormigHartvormigAfgerond tot wigvormig
RozetbladenTot 1,5 cm lang, nier- of klimopbladvormigTot 5 cm lang, ovaal?? cm lang, ovaal tot omgekeerd eivormig
Bovenste stengelbladenKort gesteeldStengelomvattendStengelomvattend
Vorm vruchtenBol tot ovaal, niet afgeplat, 3-6 mm langOvaal, niet afgeplat, 3-7 mm langOvaal, afgeplat, 8-15 mm lang
Vliezige tussenschot in vrucht<2 keer zo lang als breed1,5-3 keer zo lang als breed5-12 keer zo lang als breed
Kroonbladen3 mm4-5,5 mm5,5-7 mm
Zaden?? per hok, 1-1,5 mm breed2-4(-6) per hok, 1,5-2,5 mm breed5-6 per hok, 1,5-2,5 mm breed
BloeitijdApril-juniMei-juniMei-juni

Opmerkingen:
  • In Nederland worden Engels lepelblad en Echt lepelblad als ondersoorten beschouwd. In BelgiŽ (waar Engels lepelblad niet voorkomt) en elders worden dit als soorten gezien.
  • In zinkbiotopen komt Zinklepelblad (Cochlearia officinalis subsp. pyrenaica) voor. Ook dit taxon wordt buiten Nederland als soort gezien (Cochelearia pyrenaica). In Nederland komt deze soort niet voor.

Referenties:
Tekst: Niels Eimers (2019) met aanvullingen van Rutger Barendse.
« Laatst bewerkt op: september 07, 2019, 12:07:03 pm door nielseimers »
Gelogd

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2190
Hirschfeldia incana & Brassica nigra - Grijze mosterd & Zwarte mosterd
« Reactie #125 Gepost op: augustus 02, 2019, 19:49:11 pm »

Hirschfeldia incana & Brassica nigra - Grijze mosterd & Zwarte mosterd:
Grijze mosterd wordt vaak niet goed herkend, de soort is vermoedelijk veel algemener dan momenteel bekend. Grijze mosterd wordt vaak voor Zwarte mosterd aangezien, maar blijft over het algemeen lager en is lager in de plant vertakt. De echte kenmerken zitten echter in de vruchten. De verdikte snavel is bij velen reeds bekend als onderscheidend kenmerk van Grijze mosterd, maar in jong stadium is de snavel nog niet verdikt. Kijk daarom vooral naar de dikte van de vruchtsteel en eventueel naar de relatieve lengte van de snavel (zie bijlage ter illustratie).

Grijze mosterdZwarte mosterd
VruchtsteelBovenin net zo dik als de vrucht, groen blijvendVeel smaller dan de vrucht, rood wordend
SnavelRelatief lang, bovenin pas versmaldRelatief kort, direct versmald
SnavelAfgeplatRond
VruchtRondVierkant

Opmerkingen:
  • Beide soorten hebben gemeen dat ze aanliggende vruchten hebben in tegenstelling tot Herik - Sinapis arvensis. Die laatste heeft ook een langere snavel en bij armetierige exemplaren zou je dit voor Grijze mosterd kunnen houden. Vruchten van Herik zijn vaak ook meer of minder behaard.
  • Grijze mosterd onderscheidt zicht vegetatief door het doffe, grijsgroene (t.o.v. van glimmende, donkergroene) blad met regelmatige bladlobben en een eindlob die niet veel breder is dan de zijlobben.
  • Probeer goed ontwikkelde vruchten te bekijken, hier gaan de bovengenoemde kenmerken het beste op.

Referenties:
Tekst: Niels Eimers (2019) met aanvullingen van Rutger Barendse en Willemien Troelstra.
« Laatst bewerkt op: augustus 04, 2019, 16:02:28 pm door nielseimers »
Gelogd

Willemien Troelstra

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 3980
  • Admingroep: Planten
    • Floron
Centaurium - Duizendguldenkruid
« Reactie #126 Gepost op: augustus 23, 2019, 23:45:06 pm »

Centaurium  - Duizendguldenkruid:
Echt duizendguldenkruid (Centaurium erythrea), Strandduizendguldenkruid (Centaurium littorale) en Fraai duizendguldenkruid (Centaurium pulchellum) kunnen vanaf foto's erg lastig te beoordelen zijn. Probeer altijd een foto van de lagere stengelbladen en van de bloeiwijze in zij-aanzicht te maken.

EchtStrandFraai
Kroonbuis/kelkkroonbuis gelijk/langer dan kelk kroonbuis ongeveer gelijk kelk kroonbuis gelijk/langer kelk & versmald boven vrucht
Vruchtlengtevrucht 1,5-2 x kelkvrucht = kelkvrucht = kelk
Kroonslippenlicht tot middelroze 4-6 mmintens roze 4-6 mmdieproze 2,5-4 mm (<50% kroonbuis)
Bloemsteel0-1 mm0 mm1-4 mm
Stengelbladbreed (l<4b) spitssmal (l>5b)eirond
Stengelbladnerven3 0-1 3-5
BladrozetBreed blad + 3-5 nervensmal blad + 0-1 nerfgeen rozet tijdens bloei
Stengellijstenkantiglicht kantigkantig-gevleugeld
Hoogte15-50 cm7-25 cm<20 cm met >50% bloeiwijze
Top van de stijlSmal afgerond tot kegelvormigBreed afgerond tot bijna platn.v.t.
KelkslippenMet geen tot weinig papillenMet veel papillenn.v.t.

Opmerkingen:
  • Centaurium x intermedium, de kruising tussen Echt duizendguldenkruid en Strandduizendguldenkruid, is intermediair in alle kenmerken. Qua bladvorm en dichtheid aan papillen op de kelkslippen lijkt de kruising sterk op Strandduizendguldenkruid, maar qua stijltype en lengte van de doosvrucht meer op Echt duizendguldenkruid.
  • Strandduizendguldenkruid verkleurt onderaan oranje tijdens bloei (veldwijsheid, aan mij overgedragen door andere floristen)

Referenties:
Tekst: Willemien Troelstra (2019).
« Laatst bewerkt op: oktober 06, 2019, 13:42:23 pm door nielseimers »
Gelogd
groet, Willemien Troelstra

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2190
Crataegus - Meidoorn (ongelobd)
« Reactie #127 Gepost op: september 03, 2019, 21:37:26 pm »

Crataegus - Meidoorn (ongelobd):
Het geslacht Crataegus kent soorten met gelobd blad, zoals Eenstijlige meidoorn en Tweestijlige meidoorn, maar ook soorten met weinig tot niet gelobd blad. In Heukels' Flora (23e druk, 2005) staat momenteel alleen Hanendoorn (Crataegus crus-galli) opgenomen, maar er zijn meer soorten en kruisingen. Onderstaande tabel geeft een overzicht van de onderscheidende kenmerken. Niet alle velden zijn gevuld, deze informatie staat niet benoemd, maar is hopelijk ook niet relevant om tot een correcte determinatie te komen.

C. crus-galliC. succulentaC. x lavalleeiC. persimilisC. submollisC. coccinioidesC. coccicea
Stijlen en steenvruchten(1-)2-3(1-)2-3(1-)2-3(1-)2-3(3-)4-5(3-)4-5(3-)4-5
Beharing onderzijde bladAfwezigOp nervenOp nervenOp nervenOp blad, later alleen op nervenOp nerven, later kaalOp nerven, later kaal
Beharing bloeiwijzetakkenAfwezigBehaardSpaarzaam behaardSterk behaardViltig behaardSpaarzaam, later afwezigSpaarzaam, later afwezig
Bladvoet?>90 graden<90 graden<90 graden???
VruchtenBijna rond, 10 mm, roodRond, 12-15 mm, roodBreed elliptisch, 12-20 mm, oranjeroodFel rood, afvallend tijdens winterPeervormig, 15-20 mm, roodBijna rond, 15-20 mm, roodElliptisch tot peervormig, 15-20 mm, rood
BladNiet gelobdOndiep gelobd aan topNiet gelobdNiet gelobdGelobdGelobd?
Meeldraden10 of 2020?10-15(-20)102010
Bloemen12-17 mm12-17 mm?12-17 mm20-22 mm>2 cm<2 cm
Doorns3-8 cm3-5 cm?, spaarzaam4-7 cm5-7 cm3-5 cm3-5 cm

Opmerkingen:
  • Bij Crataegus x lavalleei blijven de vruchten tijdens de winter hangen, dit in tegenstelling tot Crataegus persimilis, waarbij de vruchten voor de midwinter afgevallen zijn.
  • Crataegus x lavalleei is de kruising van Crataegus crusgalli en vermoedelijk Crataegus stipulacea.
  • Crataegus persimilis werd vroeger Crataegus prunifolia genoemd. Tegenwoordig beschouwt met dit als de cultivar Crataegus persimilis 'Prunifolia'.

Referenties:
Tekst: Niels Eimers (2019).
« Laatst bewerkt op: september 08, 2019, 12:58:04 pm door nielseimers »
Gelogd

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2190
Brassica - Kool (adventieven)
« Reactie #128 Gepost op: september 07, 2019, 10:41:58 am »

Brassica - Kool (adventieven):
Naast Zwarte mosterd, Koolzaad, Raapzaad en Kool s.l. worden er nog diverse andere soorten uit het geslacht aangetroffen in Nederland en BelgiŽ. De meeste soorten zijn adventief, maar er wordt mogelijk ook mee gekweekt.

Brassica junceaBrassica carinataBrassica elongataBrassica tournefortiiBrassica fruticulosa
Onderste bladeren1-3 paar zijlobben0-1 paar zijlobben? paar zijlobben5-10 paar zijlobben2-8 paar zijlobben
SnavelOnduidelijk verschillend van vruchtDuidelijk verschillend van vruchtDuidelijk verschillend van vruchtOnduidelijk verschillend van vrucht?
Lengte snavel(4-)5-9(-12) mm, 0 zaden2,5-6(-7) mm, 0 zaden0,5-3 mm, 0 zaden10-16(-20) mm, 0-1(-3) zaden2-7 mm, 0-1 zaden
Kroonbladen9-14 mm13-20 mm6-8,5(-10) mm4-7 mm6-10 mm
Kelkbladen4,5-7 mm7-10 mm?2,5-4,5 mm3-8 mm
Vruchten2-6 cm2,5-6 cm1-4 cm, 1,5-2,5 mm breed3-7 cm, 3-9 mm breed1,5-4 cm
Carpofoor*10-12 mm?(1-)1,5-5,5 mm<1 mmTot 1,5 mm

Opmerkingen:
  • Het carpofoor is het stuk vanaf littekens waar de kroonbladen aangehecht zaten tot aan het begin van de vruchtkleppen.
  • Voor Brassica fruticulosa geldt dat de rijpe hauwen opvallend strak ingesnoerd zijn tussen de zaden. Bij andere soorten is dit niet zo of minder opvallend (Brassica tournefortii).

Referenties:
  • New Flora of the British Isles (Stace, 2019)
Tekst: Niels Eimers (2019) met aanvullingen van Antoon.
« Laatst bewerkt op: september 08, 2019, 12:42:35 pm door nielseimers »
Gelogd

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2190
Barbarea - Barbarakruid
« Reactie #129 Gepost op: september 07, 2019, 15:37:33 pm »

Barbarea - Barbarakruid:
In Nederland en BelgiŽ worden vier soorten Barbarea aangetroffen, ze zijn relatief gemakkelijk op naam te brengen, mits goed gekeken wordt naar de diagnostische kenmerken. Op basis van overzichtsfoto's kan het echter vrij lastig zijn.

Rozetstadium:
Gewoon barbarakruidStijf barbarakruidBitter barbarakruidVroeg barbarakruid
Zijlobben1-2(-3) paar1-3 paar3-5(-6) paar6-10 paar
Laatste paar zijlobbenKorter dan breedte van eindlobGelijk aan breedte van eindlobLanger dan breedte eindlobLanger dan breedte eindlob
Lengte eindlobKorter dan rest van het bladLanger dan rest van het bladKorter dan rest van het bladKorter dan rest van het blad
Vorm eindlobRond met (meestal) hartvormige voetOvaal-langwerpig met niet-hartvormige voetOvaal met hartvormige voetOvaal met hartvormige voet



Bloeiend:
Gewoon barbarakruidStijf barbarakruidBitter barbarakruidVroeg barbarakruid
Lagere stengelbladenMet 4-6 paar zijlobbenMet 0-2 paar zijlobbenMet 3-5 paar zijlobbenMet 6-10 paar zijlobben
Bovenste stengelbladen0 zijlobben0 zijlobben>2 zijlobben>2 zijlobben
BloemknoppenKaalBehaardKaalKaal
Vruchten1,5-3 cm, afstaand1,5-3 cm, stijf tegen stengel aan1-3 cm, afstaand3-7 cm, afstaand
Stengelomvattende bladvoetGeen tot weinig wimpersGeen tot weinig wimpersWeinig tot veel wimpersWeinig tot veel wimpers
Kroonbladen5-7 mm, geel tot zelden lichtgeel3,5-6 mm lang, lichtgeel<5,6 mm, lichtgeel>5,6 mm,
Snavel2-3 mm, spits1-1,5 mm, stomp1-1,5 mm, stomp0,5-2 mm, stomp


Opmerkingen:
  • Barbarea arcuata lijkt op Gewoon barbarakruid, maar heeft een naar boven gekromde vrucht en vruchtsteel en de eindlob heeft een wigvormige bladvoet.
  • Stijf barbarakruid lijkt niet altijd haren op de bloemknoppen te hebben.

Referenties:
  • Heukels' Flora (23e druk, 2005)
  • New Flora of the British Isles (Stace, 2019)
  • The Vegetative Key to the British FLora  (Poland & Clement, 2009)
  • Blumen in Schwaben
Tekst: Niels Eimers (2019).
« Laatst bewerkt op: september 07, 2019, 18:16:54 pm door nielseimers »
Gelogd

dirder

  • Member
  • Offline Offline
  • Berichten: 1532
Re: Lastige soortgroepen & veelgemaakte fouten
« Reactie #130 Gepost op: september 07, 2019, 19:51:57 pm »

Boslathyrus versus Brede lathyrus, zo eenvoudig mogelijk en zonder de twijfelachtige kenmerken die vaak vernoemd worden:

Grijp een paar deelblaadjes vast. Onder de deelblaadjes bevindt zich de bladsteel. Als je langs de bladsteel naar beneden gaat kom je uit bij de stengel (daar zitten ook stipulen) van de plant. Bladsteel en stengel moeten gevleugeld zijn (indien niet heb je iets anders beet).
Leg de bladsteel bovenop de stengel (doe dit voor alle zekerheid voor enkele bladeren en maak een gemiddelde).
Bladsteel even breed als stengel ---> Lathyrus latifolius.
Bladsteel duidelijk smaller dan stengel ---> Lathyrus sylvestris.

Gelogd
Groeten, Dirk Derdeyn.

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2190
Gypsophila muralis & Petrorhagia saxifraga - Gipskruid & Kleine mantelanjer
« Reactie #131 Gepost op: september 10, 2019, 22:05:28 pm »

Gypsophila muralis & Petrorhagia saxifraga - Gipskruid & Kleine mantelanjer:
Ondanks dat deze twee soorten in verschillende geslachten zitten, lijken ze erg veel op elkaar. Ze worden dan ook constant door elkaar gehaald. De vele cultivars die in omloop zijn, maken het onderscheid er niet gemakkelijker op. De twee soorten verschillen o.a. in de aanwezigheid van een bijkelk (gemodificeerde schutbladen) bij Kleine mantelanjer. Bij Gipskruid ontbreekt deze bijkelk (epicalyx).

GipskruidKleine mantelanjer
BijkelkAfwezigAanwezig
Stengelbladen3-32 x 0,2-2 mm5-20 x 1-2,5 mm
Kroonbladen3-5 mm5-10 mm
Kelkbladen3-5 mm4-6 mm
Zaden0,3-0,5 mm0,8-1,3 mm

Opmerkingen:
  • Ik ben nog op zoek naar habitusverschillen en andere bruikbare verschillen tussen de twee soorten.

Referenties:
Tekst: Niels Eimers (2019).

Foto: Kleine mantelanjer met een rij kelkblaadjes en een rij bijkelkblaadjes.
« Laatst bewerkt op: september 10, 2019, 22:12:27 pm door nielseimers »
Gelogd

Rien Ondersteijn

  • Member
  • Offline Offline
  • Berichten: 7152
Re: Lastige soortgroepen & veelgemaakte fouten
« Reactie #132 Gepost op: september 11, 2019, 21:57:01 pm »

'Habitusverschillen' :
Behalve dat Gipskruid veel warriger overkomt[zich eerder vertakt van onderen uit] en vaak heel veel bloemen heeft -
heeft die ook een kale bloemstengel tot de vertakking, terwijl Mantelanjer altijd[volgens mij]kleine schutblaadjes[schubjes] heeft.
M.a.w. : Mantelanjer heeft nooit een gladde bloemstengel.
Gelogd
Groene groe[n]tjes.Rien.

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2190
Euonymus - Kardinaalsmuts
« Reactie #133 Gepost op: september 14, 2019, 12:05:54 pm »

Euonymus - Kardinaalsmuts:
Wilde kardinaalsmuts (Euonymus europaeus) is in Nederland en BelgiŽ inheems, al wordt de soort ook zeer veel aangeplant. Er worden echter diverse andere soorten geÔntroduceerd die sporadisch verwilderd aangetroffen worden. Vooral Euonymus fortunei wordt erg vaak aangetroffen, de meeste gevallen betreft het tuinafvaldump, maar eenmaal gevestigd, kan de plant lang standhouden.

1a. Jonge twijgen met opvallend brede kurklijsten, bladeren ongeveer zittend. Euonymus alatus
1b. Jonge twijgen niet gevleugeld, hoogstens kantig, bladeren zittend tot lang gesteeld.  2
2a. Bladeren niet afvallend, dik en glanzend, soms met witte kleurpatronen. 3
2b. Bladeren afvallend in de winter, niet dik en niet glanzend, nooit met witte kleurpatronen. 4
3a. Plant kruipend of klimmend, wortelend op de knopen, bladeren meestal minder dan 5 cm lang, vaak met witte kleurpatronen, soms met bont blad, vruchten 6-8 mm breed, met vier afgeronde lobben, wit. Euonymus fortunei
3b. Plant rechtopstaand, bladeren meestal meer dan 5 cm lang, zelden met witte kleurpatronen, vruchten 6-10 mm breed, met vier afgeronde lobben, roze. Euonymus japonicus
4a. Bloemen met vijf (soms vier) kroonbladen en helmdraden, vruchten roze, 15-25 mm breed, met vijf (soms vier), stompe lobben, bladeren 8-16 cm lang en tot 7 cm breed. Euonymus latifolius
4b. Bloemen met vier kroonbladen en helmdraden, vruchten roze, 8-15 mm breed, met vier, gevleugelde lobben, bladeren 3-10 cm lang en tot 3,5 cm breed. Euonymus europaeus

Opmerkingen:
  • Momenteel staat Euonymus fortunei als synoniem voor Euonymus hederaceus, er is momenteel onduidelijkheid of dit niet andersom zou moeten zijn.

Referenties:
Tekst: Niels Eimers (2019).
« Laatst bewerkt op: september 14, 2019, 12:53:23 pm door Rutger Barendse »
Gelogd

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2190
Dianthus - Anjer (balbisii, carthusianorum & giganteus)
« Reactie #134 Gepost op: september 15, 2019, 09:12:13 am »

Dianthus - Anjer (balbisii, carthusianorum & giganteus):
Karthuizer anjer (Dianthus carthusianorum) is in 1972 het wild uitgestorven in Nederland, maar wordt tegenwoordig vaak ingezaaid met uitheems materiaal. In deze inzaaimengsels zitten soms sterk gelijkende soorten die vaak voor Karthuizer anjer uitgemaakt worden. Dit is meestal Dianthus giganteus (Hoofdjesanjer), maar ook Dianthus balbisii is te verwachten. De soorten zijn alleen te onderscheiden op basis van de schubben aan de buitenkant van de kelk. Deze schubben lijken sterk op kelkblaadjes en worden daarom ook wel buitenkelkblaadjes genoemd.

Dianthus balbisiiDianthus carthusianorumDianthus giganteus
Kleur buitenkelkblaadjesGroen, bovenin roodVaak geheel roodVaak geheel rood
Vorm buitenkelkblaadjesHalverwege geleidelijk en erg lang toegespitstAan de top plotselijk en lang toegespitstAan de top geleidelijk spits tot kort toegespitst
BloeiwijzeRijkbloemig (>5)Armbloemig (3-4)Rijkbloemig (>4)
StengelbladenTot 6 mm breedTot 5 mm breedTot 8 mm breed
GrootteTot 80 cmTot 60 cmTot 100 cm

Opmerkingen:
  • Onder de kluwens van bloemen zitten lange schutbladen, verwar deze niet met de buitenkelkblaadjes.

Referenties:
Tekst: Niels Eimers (2019).
« Laatst bewerkt op: september 15, 2019, 09:48:57 am door nielseimers »
Gelogd

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2190
Sedum/Hylotelephium - Hemelsleutel
« Reactie #135 Gepost op: september 22, 2019, 20:52:43 pm »

Sedum/Hylotelephium - Hemelsleutel:
Hemelsleutel wordt in Nederland en BelgiŽ momenteel nog in het geslacht Sedum opgenomen, maar zal met de komende editie van Heukels' Flora mogelijk in het geslacht Hylotelephium geplaatst worden. In Heukels' Flora staan Hemelsleutel (Sedum telephium), Roze hemelsleutel (Sedum spectabile) en hun kruising Bastaardhemelsleutel (Sedum 'Herbstfreude') opgenomen. Een derde soort, Sedum anacampseros wordt ook als tuinplant aangeboden, maar is nog niet verwilderd aangetroffen. Ten slotte kent Hemelsleutel drie ondersoorten. Onderstaande tabellen geven een overzicht van de diagnostische kenmerken.

Sedum telephiumSedum 'Herbstfreude'Sedum spectabileSedum anacampseros
Meeldraden10, Korter dan kroonbladen0(-2), korter dan kroonbladen10, duidelijk langer dan kroonbladen10, even lang als kroonbladen
KelkbladenBreed driehoekig, 1,5 x 1,2 mm, groenIntermediairSmal driehoekig, 2-2,5 x 0,8 mm, gelig groen2,5-3,5(-4) mm lang
Kroonbladen3-5 mm, roze, paarsrood of geelgroenIntermediair, roze of paarsrood6,5 x 1,5 mm, roze4-5 mm, witrozerood
Vorm & kleur stengelbladen2-8 cm, eirond tot omgekeerd eirond-lancetvormig, groenIntermediair4-10 cm, elliptisch, blauwgroen berijpt1,5-2,5 cm, ovaal tot eivormig, lichtgroen tot geelgroen
BladrandGekarteld tot getandIntermediairGaafrandig, aan de top getandGaafrandig
Stand stengelbladenVerspreid staandMeeste stengelbladen verspreid staandTegenoverstaand of in kransen van 3Meestal verspreid staand, vaak alleen bovenin stengel
BladvoetSmal of breed wigvormig of afgerondSmal wigvormigBreed wigvormig tot afgerondHalf stengelomvattend



Sedum telephium ondersoorten:
Sedum telephium kent drie ondersoorten die met enige oefening goed te onderscheiden zijn. Bloei is vaak niet noodzakelijk, de bladvorm en bladvoet dient wel goed zichtbaar te zijn.

subsp. telephiumsubsp. fabariasubsp. maximum
BloemkleurRozeRozeGroenwit
BladvoetBreed wigvormigSmal wigvormigHalfstengelomvattend of zittend
BladvormBreed eivormig, getandSmal tongvormig, getandOvaal tot breed eivormig, getand of gaafrandig

Opmerkingen:
  • Sedum telephium subsp. fabaria wordt op Blumen in Schwaben Hylotelephium vulgare genoemd.
  • Een extra verschil tussen Sedum telephium subsp. telephium en subsp. fabaria is de aan/afwezigheid respectievelijk van een groeve op de achterzijde van de follicles. Wat follicles hier zijn, is mij niet duidelijk.

Referenties:
Tekst: Niels Eimers (2019).
Gelogd

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2190
Elaeagnus - Olijfwilg
« Reactie #136 Gepost op: oktober 06, 2019, 21:23:52 pm »

Elaeagnus - Olijfwilg:
Olijfwilg is een uiterst lastig geslacht, alle soorten die in Nederland en BelgiŽ aangetroffen worden, zijn verwilderd vanuit cultuur. Onderstaande tabel geeft een beperkt overzicht van de onderscheidende kenmerken. Onder de tabel worden de eerste drie taxa en laatste drie taxa meer gedetailleerd beschreven.

E. pungensE. x submacrophyllaE. macrophyllaE. angustifoliaE. umbellataE. multifloraE. commutata
NederlandsStekelige olijfwilg'Bastaardolijfwilg''Brede olijfwilg'Smalle olijfwilg'Schermolijfwilg'Langstelige olijfwilgZilverwilg
BladBreed ovaal, dik, winterhardBreed ovaal, dik, winterhardBreed ovaal, dik, winterhardZeer smal, dun, afvallendSmal ovaal, dun, afvallendSmal ovaal, dun, afvallendSmal ovaal, dun, afvallend
BloemenWitWitWitGeelWit tot bleekgeelWit tot geelGeel
Rijpe vruchtenRoodRoodRoodOranjeRoodRoodZilverig
BloeiHerfstHerfstHerfstLenteLenteLenteLente

Elaeagnus pungens, Elaeagnus x submacrophylla & Elaeagnus macrophylla:
Elaeagnus pungens, Elaeagnus macrophylla en hun kunstmatige hybride, Elaeagnus x submacrophylla, zijn winterhard en bloeien in de herfst. Van de drie taxa is Elaeagnus x submacrophylla het meest aangeplant en wordt aangeboden als Elaeagnus 'Ebbingei'. De kruising is intermediair in alle kenmerken, maar lijkt sterker op Elaeagnus macrophylla. De kruising is deels vruchtbaar en heeft net als Elaeagnus macrophylla geen doorns.
  • Elaeagnus macrophylla: Blad elliptisch tot breed ovaal, alle schildharen op bladonderzijde zilverkleurig, bloembeker klokvormig en >4 mm breed, takken altijd doornloos.
  • Elaeagnus pungens: Blad ovaal tot smal elliptisch, schildharen op onderzijde bruin en zilverkleurig, bloembeker ovaal en <4 mm breed, takken meestal met doorns.

Elaeagnus commutata, Elaeagnus umbellata & Elaeagnus multiflora:
Elaeagnus commutata verschilt van Elaeagnus umbellata en Elaeagnus multiflora doordat de bladbovenzijde blijvend zilverkleurig is (niet groen wordend) en door de zilvergroene vruchten (niet rood). De andere twee soorten zijn wat lastiger te onderscheiden. In vegetatief stadium kan dit alleen op basis van de schildharen (zie afbeelding).
  • Elaeagnus umbellata: Bloemen 1-7 bijeen, bloemsteel 3-7(-12) mm lang, vruchten 6-8 mm lang, schildharen op bovenzijde blad met diameter van schijf groter dan lengte van de uitstulpingen, takken soms met doorns.
  • Elaeagnus multiflora: Bloemen 1-3 bijeen, bloemsteel 15-50 mm lang, vruchten 15 mm lang, schildharen op bovenzijde blad met diameter van schijf kleiner dan lengte van de uitstulpingen, takken doornloos.

Opmerkingen:
  • Schildharen (scales) zijn gemodificeerde haren, deze bestaan uit een schijfvormig midden met rondom uitstulpingen.
  • Aan/afwezigheid van doornen wordt vaak genoemd in literatuur, maar deze zijn alleen aanwezig bij oudere takken en kunnen bij alle taxa aanwezig zijn. De mate van aanwezigheid is onderscheidend. Ik heb er bewust voor gekozen om dit kenmerk niet op te nemen.

Referenties:
Tekst: Niels Eimers (2019).

Illustratie: Elaeagnus multiflora met schildharen; uitstulpingen langer dan diameter van schijf.
« Laatst bewerkt op: oktober 09, 2019, 10:12:00 am door nielseimers »
Gelogd
Pagina's: 1 ... 3 4 [5]   Omhoog
 

Pagina opgebouwd in 0.034 seconden met 20 queries.