Geavanceerd zoeken  

Nieuws:

Pagina's: 1 [2] 3 4 5   Omlaag

Auteur Topic: Lastige soortgroepen & veelgemaakte fouten  (gelezen 31905 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Rutger Barendse

  • Moderator
  • *
  • Offline Offline
  • Berichten: 6749
  • Admingroep: Planten BE, NL en Observation
Setaria - Naaldaar
« Reactie #30 Gepost op: februari 27, 2017, 11:28:53 am »

Setaria - Naaldaar
 
1 Borstels onder het aartje met terugwijzende tandjes, klevend, vooral bij uitgegroeide exemplaren - 2
1 Borstels onder het aartje met na voren wijzende tandjes, niet klevend - 3
2 Rand van de bladschede kaal, aartje 1.7 - 2 mm -  Setaria adhaerens
2 Rand van de bladschede lang behaard, aartje 2 - 2.3 mm -  Kransnaaldaar - Setaria verticillata
3 (1) 1-3 borstels onder het aartje - 4
3 6-8 borstels onder het aartje - 5
4 aar 6 mm of breder (zonder borstels), aartje 3 - 3.4 mm. Eenjarige plant -  Geelrode naaldaar - Setaria pumila
4 aar <5 mm (zonder borstels) en 5-8 cm lang. Aartje 2-3 mm. Meerjarige plant -  Slanke naaldaar - Setaria parviflora
4 aar <5 mm (zonder borstels) en tot 25 cm lang. Aartje 2-3 mm. Meerjarige plant -  Setaria sphacelata
5 (3) Bloeiwijze-as met zeer korte stekeltjes - Setaria verticilliformis
5 Bloeiwijze-as glad -> 6
6 Blad van boven met (soms weinige) zachte haartjes - Chinese naaldaar - Setaria faberi
6 Blad van boven onbehaard -> 7
7 Bloeiwijze overhangend, met blijvende lemma's, dikke aren (15-30 mm), aartje tot 3 mm, borstels soms niet buiten het aartje uitstekend - Trosgierst - Setaria italica
7 Bloeiwijze meer rechtop soms wat overhangend (var. major), afvallende lemma's, dunnere aren (tot 20 mm (?) var. major, tot 15 mm var. viridis), aartje tot 2.2 mm, borstels altijd buiten het aartje uitstekend - Groene naaldaar - Setaria viridis
 
Referenties:
Tekst: Rutger Barendse (2012)
 
« Laatst bewerkt op: februari 27, 2017, 20:37:46 pm door Rutger Barendse »
Gelogd

bhendrikx

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 1393
Polystichum - Naaldvaren
« Reactie #31 Gepost op: februari 28, 2017, 09:16:14 am »

Polystichum - Naaldvaren:

1 Bladen enkel geveerd – 4
1 Bladen dubbel veerdelig tot dubbel geveerd – 2
2 Pinnae worden naar beneden toe korter, onderste pinnae duidelijk smaller dan de breedste. Pinnules nabij de rachis aflopend zittend (zonder duidelijke steel) met een min of meer wigvormige voet. Blad vrij hard,  donkergroen. Bladsteel kort  (1/5 van de bladschijf) - Stijve naaldvaren - Polystichum aculeatum
2 Pinnae worden naar beneden toe weinig korter, onderste pinnae niet of slechts weinig smaller dan de breedste - 3
3 Blad sterk glanzend, leerachtig. Pinnules niet of nauwelijks gesteeld, veelal zittend. De onderste pinnae veelal opvallend naar binnen gedraaid. Planten vaak opvallend sterk beschubd met smalle schubben, zowel op rachis als op spil pinnae. - Glansschildvaren - Polystichum polyblepharum
3 Blad vrij zacht en dof, pinnules nabij de rachis duidelijk gesteeld, recht afstaand  t.o.v.  de pinnae spil. Bladsteel duidelijk langer dan 1/5 van de bladschijf. - Zachte naaldvaren - Polystichum setiferum **
4 Pinnae worden naar beneden toe korter, onderste pinnae duidelijk smaller dan de breedste. Bladschijf altijd korter dan 50 cm. - Lansvaren - Polystichum lonchitis*
4 Pinnae worden naar beneden toe weinig korter, onderste pinnae niet of slechts weinig smaller dan de breedste. Bladschijf veelal langer dan 50 cm. - Polystichum munitum

* P. lonchitis is zeer zeldzaam en kalkminnend. Jonge planten van P. aculeatum kunnen op P. lonchitis lijken, deze hebben echter nog geen fertiele bladeren en hebben vaak toch al meer ingesneden pinnae.
** Van P. setiferum zijn er zijn vele cultivars met afwijkend blad die ook verwilderen. Kenmerken van pinnules zijn in die gevallen nauwelijks relevant.

NB: Opmerkingen over de mate van wintergroen zijn, zijn niet relevant. Alle soorten zijn in normale winters wintergroen. Dit is dan ook geen bruikbaar determinatiekenmerk.
NB: Zeer zeldzaam verwilderd aangetroffen is verder Polystichum tsus-simense. P. munitum is tot dusver slechts een enkele keer verwilderd aangetroffen.
NB: Verder is op meerdere plekken Polystichum x bicknelli aangetroffenn; de hybride tussen Stijve naaldvaren en Zachte naaldvaren. Deze is intermediair in kenmerken, vaak opvallend fors en beste te onderscheiden aan de grotendeels abortieve sporen.

Referenties:
Tekst: Bart Hendrikx (2017)
« Laatst bewerkt op: maart 02, 2017, 22:46:11 pm door Rutger Barendse »
Gelogd
Groeten Bart

rapunzel

  • ndff validator
  • Offline Offline
  • Berichten: 4196
  • Admingroep: Planten
Sorbus - Lijsterbes
« Reactie #32 Gepost op: maart 02, 2017, 11:38:52 am »

Sorbus - Lijsterbes:
Bekijk de bladen aan kortloten in de zon, want langloten en schaduwbladen kunnen op cruciale kenmerken afwijken. Controleer meerdere bladen aan een plant.

Sleutel:
    1a. Blad zonder een vrij deelblaadje. Onderzoek het blad aan een kortlot dat direct zonlicht vangt 2
    1b. Blad met tenminste één vrij deelblaadje. Onderzoek het blad aan een kortlot dat direct zonlicht vangt 4
    2a. Blad met duidelijke lobben, onderzijde (geelgroen-)grijsviltig behaard 3
    2b. Blad niet ingesneden, onderzijde dicht witviltig behaard Sorbus aria
    3a. Blad eirond, c. 1,3 x zo lang als breed, met 9—11 paar zijnerven, onderzijde grijsviltig behaard. Vrucht kogelrond. Sorbus austriaca *
    3b. Blad langwerpig, c. 1,5 x zo lang als breed, met (5—)6—9 paar zijnerven, onderzijde geelgroengrijsviltig behaard. Vrucht langer dan breed. Sorbus intermedia **
    4a. Blad onregelmatig geveerd met een eindblaadje dat veel groter is dan de andere 1—10 deelblaadjes 5
    4b. Blad regelmatig geveerd, met (9—)11—19 deelblaadjes en het eindblaadje ten hoogste zo groot als de overige deelblaadjes Sorbus aucuparia
    5a. Vrucht langer dan breed of rolrond, helderrood. Blad met 14—27 nerven en 1—9 deelblaadjes 6
    5b. Vrucht breder dan lang, donkerrood. Blad met 14—23 nerven en 1—5 deelblaadjes Sorbus hybrida
    6a. Blad aan de onderzijde aanvankelijk groenachtig viltig behaard, tegen het eind van de zomer kaal wordend; met 14—20 nerven en 4—8 deelblaadjes
         Sorbus x liljeforsii ***
    6b. Blad aan de onderzijde blijvend grijswit viltig behaard; met 16—27 nerven en 1—5 deelblaadjes. Sorbus x thuringiaca (Sorbus x pinnatifida) ****

Opmerkingen:
* Schriftelijke mededeling T.Rich: uit aanplant op grote schaal verwilderend in Denemarken, nog zeldzaam in UK. Om die reden in Nederland te verwachten.
** Langlot- en schaduw-bladen van Sorbus intermedia hebben soms deelblaadjes!
*** Hybride van S. aucuparia x intermedia
**** Hybride van S. aria x aucuparia



Soorten niet in de sleutel maar wel gevonden in België (opmerkingen door Rutger Barendse, 2014):
  • Sorbus torminalis (inheems in België (Wallonië), in Vlaanderen 1 vondst van een verwilderde plant) : Bladen enkelvoudig, in het onderste deel diep gelobd aan de onderzijde kaal en enkele haren, vruchten groenachtig bruin.
  • Sorbus x tomentella (Sorbus aria x torminalis, een zeer zeldzame kruising) : Bladen groter dan bij S. torminalis en in tegenstelling tot deze viltig aan de onderzijde, ten opzichte van S. aria is het blad meer gelobd en heeft het een langere bladsteel. Lobben minder scherp gepunt dan bij S. remensis (niet in België).
  • Sorbus domestica (1 melding met herbariummateriaal uit 1873) : Geheel geveerde bladeren met symmetrische bladvoet van de deelblaadjes (symmetrisch bij S. aucuparia) en peervormige vruchten ter grootte van een kers.
  • Sorbus latifolia (verwilderd met alleen meldingen in 1986 en 1987) : Enkelvoudig blad, grijs of geelgrijs viltig aan de onderzijde, ten hoogste 1,5 maal zo lang als breed en afgeknotte bladvoet. Bladsteel 2,5 -4(-5) cm.
   
Referenties:
  • Hensen, K.J.W., 1958. In Nederland gekweekte overgangsvormen tussen Sorbus aria (L.) Crantz en Sorbus aucuparia L. Jaarboek Nederlandse Dendrologische
        Vereniging 21: 189—204.
  • Koning, J. de, J.W. van den Broek, H.J. van der Laar & G. Fortgens, 2000. Nederlandse dendrologie, 13e druk. p. 478-486.
  • Krüssmann, G., 1962. Handbuch der Laubgehölze, Band II. p. 480-488.
  • Meyer, N., L. Meierott, H. Schuwerk & O. Angerer, 2005. Beiträge zur Gattung Sorbus in Bayern. Berichte der Bayerischen Botanischen Gesellschaft Sonderband: p. 5—216. (nog niet kunnen inzien, sleutel en foto’s: http://offenenaturfuehrer.de/web/Sorbus_in_Bayern_%28N._Meyer,_L._Meierott,_H._Schuwerk_%26_O._Angerer%29  )
  • Rich, T.C.G. 2007. Sorbus x liljeforsii, a name for the S. aucuparia x intermedia hybrid (Rosaceae). Nordic
  • Journal of Botany 25: 339-341.Rich, T.C.G., L. Houston, A. Robertson & M.C.F. Proctor, 2010. Whitebeams, Rowans and Service Trees of Britain an d Irelenad. A monograph of British and Irish Sorbus L. B.S.B.I. Handbook No. 14. 223 pp.
  • Stace, C. 2010. New Flora of the British Isles, 3rd ed. p. 201-215.
Tekst: Duistermaat, Ballintijn & Rich (17 dec 2014)
« Laatst bewerkt op: december 06, 2018, 00:18:27 am door Nathalie De Somer »
Gelogd
Koos Ballintijn

Wim Langbroek

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 406
Lemna - Eendenkroos
« Reactie #33 Gepost op: maart 03, 2017, 12:01:28 pm »

Veelwortelig kroos, Bultkroos, Klein kroos, Dwergkroos & Knopkroos:
Voor het determineren van kroos is het van belang dat er naar de boven- en onderkant van het plantje wordt gekeken. Veel van de bijgevoegde foto’s van kroos laten een groene massa zien. Deze waarnemingen zijn niet of nauwelijks te valideren, zeker omdat verschillende kroossoorten door elkaar voorkomen. In veel watergangen zijn de bovengenoemde soorten gezamenlijk te vinden.

DwergkroosKlein kroosKnopkroosBultkroos
WetenschappelijkLemna minutaLemna minorLemna turioniferaLemna gibba
Aantal nerven13(-5)3(4-)5(-7)
KleurBleekgroen tot donkergroen glanzend(Licht)groen (zelden rood getint)Groen tot roodachtig (vaak een combi), wortelaanhechting paarsLicht- tot donkergroen, vaak rood aangelopen
CellenKlein tot grootKleinKlein tot grootGroot tot zeer groot
DiktePlatPlat, maximaal een hele kleine welvingPlatPlat tot opgeblazen, boven zwak gewelfd, onder zwak tot sterk gewelfd
Vorm omtrekLangwerpigOmgekeerd eirondOmgekeerd eirondOmgekeerd eirond, ietwat driehoekig/zadelvormig
Lengte1-3 mm1,5-5,5 mm2-4 mm2-6 mm

Opmerkingen
  • Bultkroos: Naast de ‘bolle’ exemplaren die gemakkelijk herkenbaar zijn, zijn er ook platte exemplaren. Platte exemplaren van Bultkroos zijn te herkennen aan de grote cellen aan de onderzijde van het blad (https://waarneming.nl/waarneming/view/123504200). Klein kroos heeft deze grote cellen niet. Daarnaast is de kleur van Bultkroos opvallend: er zijn vrijwel altijd exemplaren aanwezig die donkerder groen van kleur zijn. Bij twijfel: Klein kroos + Bultkroos.
  • Dwergkroos: een aanvullend kenmerk voor Dwergkroos is dat de langwerpige schijfjes elkaar niet of nauwelijks raken in het water.
  • Knopkroos: de rode kleur aan de onderzijde van Knopkroos begint altijd bij de wortelaanhechting.
  • Veelwortelig kroos, Spirodela polyrhiza, is onmiskenbaar met een rode onderkant, meer dan één wortel per plantje, minimaal elf nerven en 3 tot 10 mm lang.
  • Let ook op Smal kroos, Landoltia punctata. Deze invasieve exoot uit Australië en Zuidoost-Azië wordt sinds 2007 in Nederland gevonden. De soort is goed herkenbaar: weinig maar meer dan één wortel per plantje, onderzijde paarsrood, omgekeerd eironde tot enigszins asymmetrisch halfniervormige schijfjes.
  • Handige foto’s celgrootte van Knopkroos.
  • Handige foto’s celgrootte van Dwergkroos.

Referenties & handige site:
Tekst: Wim Langbroek (2017)
« Laatst bewerkt op: maart 27, 2019, 22:52:49 pm door nielseimers »
Gelogd
Mvg. Wim Langbroek

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2194
Eragrostis pilosa s.l.
« Reactie #34 Gepost op: maart 03, 2017, 13:22:03 pm »

Eragrostis pilosa s.l.
Het is wellicht al eens opgevallen dat ons Straatliefdegras voorzien is van de toevoeging s.l., hetgeen betekent dat het niet één soort betreft, maar een groep van sterk gelijkende soorten. In België worden deze soorten al lange tijd zonder al te veel problemen onderscheiden. In Nederland doen we dit (nog) niet, maar wellicht dat dit ooit nog met terugwerkende kracht gedaan zal worden. 99,9% van onze straatliefdegras waarnemingen behoort tot Eragrostis multicaulis. De overige 0,1% behoort tot Eragrostis albensis, Eragrostis pilosa en enkele andere slecht begrepen soorten.

Eragrostis pilosa s.s.Eragrostis albensisEragrostis multicaulis
ZeldzaamheidZéér zeldzaamVrij zeldzaamZeer algemeen
Grootte bloeiende plantGroot, 10-30 cmGroot, 10-60 cmKlein, 5-20 cm
Lengte bloeiwijzeLang, 8-16 cmLang, 10-27 cmKort tot lang, tot 16 cm
Laagste vertakkingen in bloeiwijzeIn kransen van 3-4 bij elkaarAlleenstaand tot 2 bij elkaarAlleenstaand tot 2 bij elkaar
Beharing bij overgang tussen bladschede en bladschijfBovenste stengelbladen altijd met enkele lange harenBovenste bladen altijd kaal, lagere bladen soms met lange harenAlle bladen altijd kaal
Langste bloeiwijze vertakkingenOnbekendIn midden van aar, tot 12 cmIn onderste 1/4e deel van aar, tot 5 cm
Vorm bloeiwijzeZeer smal, vertakkingen weinig afstaandRuitvormig, vertakkingen afstaandPiramide- tot eivormig, vertakkingen afstaand
Aarsteel t.o.v. aartjeIets korter tot iets langer, 1-2,5(-4,5) mmLanger tot even lang, (1,8-)2,5-5(-7) mmKorter (0,2-1,5 mm)
Aartjes6-10 bloemen4-7 bloemen4-7 bloemen

Opmerkingen:
  • Alle Eragrostis soorten hebben een zéér korte rij haren (bijna niet zichtbaar) in plaats van een tongetje. De wel of niet aanwezige, lange beharing bij de overgang van bladschijf naar bladschede, is niet hetzelfde als deze korte rij haren.

Referenties:
Tekst: Niels Eimers (2017)
« Laatst bewerkt op: september 17, 2019, 09:33:53 am door nielseimers »
Gelogd

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2194
Juncus tenuis ondersoorten
« Reactie #35 Gepost op: maart 05, 2017, 10:35:20 am »

Juncus tenuis ondersoorten:
Onze inheemse Tengere rus (Juncus tenuis) heeft bezoek gekregen vanuit Amerika. Recent zijn drie gelijkende (onder)soorten uit het Juncus tenuis complex aangetroffen in Nederland en België. Ondanks dat je met Heukels' Flora bij elk van deze taxa op Juncus tenuis uit zal komend, zijn ze een heel slag groter (ter grootte van Pitrus ongeveer). In tegenstelling tot de meeste adventieven, worden deze soorten niet in het stedelijk milieu, maar in natuurgebieden aangetroffen. In Nederland en België worden deze adventieven als ondersoorten beschouwd, maar in Amerika als aparte soorten.

1a. Oortjes bij overgang bladschede naar bladschijf membraanachtig tot leerachtig, veel breder dan lang (0,1-0,5 mm lang), rond aan het uiteinde. 2
1b. Oortjes bij overgang bladschede naar bladschijf doorschijnend, langer dan breed, (2-6 mm lang), meestal spits aan het uiteinde (soms afgerond. 3
2a. Oortjes membraanachtig, witachtig, niet doorschijnend. Bloemdekbladen niet tot weinig uitstaand in vruchttijd. subsp. dichotomus
2b. Oortjes leerachtig en stevig, geelachtig tot oranjebruin, klein. Bloemdekbladen uitstaand in vruchttijd. subsp. dudleyi
3a. Bloeiwijze lang en breder (erg wijd vertakt) met veel ruimte tussen de bloemen (internoden veel langer dan bloemdekbladen). Plant meestal meer dan 70 cm hoog. Vruchten 2-2,5(-3) mm lang, bijna rond, meestal minder dan 3/4e zo lang als de bloemdekbladen. Langste vertakkingen van de bloeiwijze 30 tot 50 mm lang. subsp. anthelatus
3b. Bloeiwijze kort en slank (weinig wijd vertakt), bloemen in kluwens bij elkaar (internoden zelden langer dan bloemdekbladen). Plant meestal veel kleiner dan 70 cm. Vruchten meestal meer dan 3 mm lang, weinig kleiner dan bloemdekbladen. Langste vertakkingen van de bloeiwijze 10-20 mm lang. subsp. tenuis

Opmerkingen:
  • Juncus x sallandiae, de kruising tussen subsp. tenuis en subsp. dudleyi is ook al waargenomen (zie 3e referentie).

Referenties:
Tekst: Niels Eimers (2017)
« Laatst bewerkt op: maart 08, 2017, 16:00:06 pm door nielseimers »
Gelogd

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2194
Amsinckia
« Reactie #36 Gepost op: maart 05, 2017, 12:50:46 pm »

Amsinckia:
Bij waarnemingen van Amsinckia, gaan we tegenwoordig automatisch uit van Kleinbloemige amsinckia (Amsinckia micrantha). Vroeger werden echter meerdere Amsinckia soorten onderscheiden, maar vanwege onduidelijkheid over de soorten destijds, is de kennis hiervan weggezakt (veel synoniemen en onduidelijke soorten). Inmiddels zijn nieuwe sleutels opgesteld op basis van herbariummateriaal, dus wellicht is het interessant om weer eens te kijken welke soorten we kunnen vinden, zeker nu we met DNA analyses meer duidelijkheid kunnen creëren! Alle aangetroffen soorten zijn afkomstig uit het westen van Noord-Amerika.

Determinatiesleutel:
1a.Bloemen groot (2 cm lang, 1,5 cm breed) met opvallende oranje tot rode vlekken in de bloemkeel.Amsinckia eastwoodiae
1b.Bloemen klein (ongeveer 5-10 mm lang) zonder of met weinig opvallende, oranje vlekken in de bloemkeel.2
2a.De vijf kelkslippen vergroeid tot 3 (soms 4) kelkslippen, bloemkroonbuis onder de aanhechting van de meeldraden met 20 nerven.Amsinckia tessellata
2b.De vijf kelkslippen niet vergroeid, bloembuis onder de aanhechting van de meeldraden met 10 nerven.3
3a.Bloemen met behaarde plooien in de keel, aanhechting van de meeldraden onder het midden van de bloemkroonbuis.Amsinckia lycopsoides
3b.Bloemen zonder behaarde plooien in de keel, aanhechting van de meeldraden in of boven het midden van de bloemkroonbuis.4
4a.Meeldraden op ongelijke hoogte ingeplant, bovenste deel stengel naast lange, afstaande haren, tevens met dichte, fijne, zijde-achtige, teruggeslagen beharing, bloemen zonder schutbladen.Amsinckia retrorsa
4b.Meeldraden op gelijke hoogte ingeplant, bovenste deel stengel enkel met met korte en lange, stijf afstaande beharing, bloemen zonder schutbladen of onderste bloemen met schutbladen.5
5a.Onderste bloemen met schutbladen, bloemen lichtgeel, 5(-7) mm, bloembuis niet boven kelkslippen uitstekend, nootjes 2-2,5 mm, kelk weinig verlengd na de bloei (van 4-5 naar 5-7 mm).Amsinckia micrantha
5b.Bloemen zonder schutbladen, bloemen oranjegeel, (5-)7-10 mm, bloembuis duidelijk boven kelkslippen uitstekend, nootjes 2,5-3,5 mm, kelk verlengd na de bloei (van 5-7 naar 8-12 mm).Amsinckia intermedia

Opmerkingen:
  • Amsinckia lycopsoides: Laatste vondst in 1971 (Nederland) en 1970 (België).
  • Amsinckia tessellata: Laatste vondst in 1940 (Nederland) en 1953 (België).
  • Amsinckia retrorsa: Laatste vondst in 1939 (Nederland) en 1937 (België).
  • Amsinckia eastwoodiae: Eenmalig in België in 1924.
  • Amsinckia micrantha: Ingeburgerd.
  • Amsinckia intermedia: Onzeker of dit een andere soort betreft dan A. micrantha.
  • Amsinckia menziesii: Verouderde naam, werd gebruikt voor A. micrantha en A. intermedia.

Referenties:
Tekst: Niels Eimers (2017)
« Laatst bewerkt op: december 06, 2018, 00:48:57 am door Nathalie De Somer »
Gelogd

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2194
Hyacinthoides & Hyacinthus
« Reactie #37 Gepost op: maart 05, 2017, 13:20:44 pm »

Hyacinthus vs. Hyacinthoides
De kruising van Wilde hyacint en Spaanse hyacinth (Hyacinthoides x massartiana) is in Nederland algemener dan beide oudersoorten. Mogelijk komen beide ouder soorten zelfs niet meer in zuivere vorm voor in Nederland en moeten ook planten met redelijk zuivere kenmerken van een van de oudersoorten toch opgevat worden als de uiterste vormen van de H. x massartiana hybride zwerm.

Allereerst het onderscheid tussen de in je raamkozijn staande Hyacinthus en de tuinplant Hyacinthoides:
HyacinthusHyacinthoides
KroonbladenHalverwege vergroeidAan de voet vergroeid
Schutbladen bij bloemÉén kleineTwee ongelijke



Hyacinthoides:
H. non-scriptaH. x massartianaH. hispanica
BloeiwijzeVrij sterk naar één zijde hangendLicht naar één zijde hangendRecht overeind
BloemenAan één zijde van de stengel ingeplantRondom de stengel ingeplantRondom de stengel ingeplant
BloemvormBuisvormigOpen klokjeWijd open klokje
KroonbladenSterk omgekrulde topLicht omgekruldMeestal niet omgekruld
MeeldradenBinnenste 3 max ¾ zo lang als buitenste 3¾ zo langEven lang
Buitenste meeldradenBuitense meer dan 70% met kroonbladOngeveer 70% vergroeidMinder dan 70% vergroeid
HelmknoppenZacht geel/crème kleurigZacht geel tot bleek groen-blauwBleek blauw tot blauw
Bloemsteel3-10 mm8-20 mm10-20 mm
BloemkleurDiep-blauw, soms lichterBleek tot donker blauw, roze of witLicht blauw tot blauw, wit of roze
Lengte blad20-45 cm20-5020-50
Breedte blad7-25 mm10-3010-35
GeurVooral op warme dagenZwak geurendGeen geur

Opmerkingen:
  • Determinatie wordt enorm bemoeilijkt door de tussenvormen tussen de drie taxa. Om volledig zeker te zijn, moet je een bloem doorsnijden, open vouwen en de binnenzijde fotograferen.
  • De kleur van de helmknoppen is slechts in een bepaalde fase blauwig, hele jonge helmknoppen of juist oude helmknoppen zijn vaak gewoon licht geel.
  • De kleur van de helmknoppen is enkel een betrouwbaar kenmerk bij paarsbloemige exemplaren.
  • Italiaanse hyacint (Hyacinthoides italica) is recent verwilderd aangetroffen. Deze soort onderscheidt zich door de wijd uitstaande kroonbladen die geen bloembuis vormen. Ook heeft deze soort de meeldraden aan de basis van de kroonbladen ingeplant en zijn niet tot halverwege de kroonbladen vergroeid.
  • Bladbreedte, bladlengte en bloemsteellengte zijn niet betrouwaar.

Referenties:
Tekst: Erik Slootweg (2013)
« Laatst bewerkt op: april 22, 2019, 20:44:05 pm door nielseimers »
Gelogd

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2194
Bolboschoenus - Oeverbies vs. Heen
« Reactie #38 Gepost op: maart 05, 2017, 13:24:28 pm »

Bolboschoenus:
Bolboschoenus is een genus met enkele nauw verwante soorten die lastig uit elkaar te houden zijn, en dat geldt in het bijzonder voor het Bolboschoenus maritimus complex waartoe de soorten in Noordwest-Europa behoren. In Nederland zijn Heen (Bolboschoenus maritimus) en Oeverbies (Bolboschoenus laticarpus) aanwezig, die laatste soort is pas recent beschreven (Marhold et al., 2004) en blijkt na onderzoek van Nederlands herbariummateriaal ook algemeen in Nederland (Simons et al., 2016). In onze buurlanden zijn ook Bolboschoenus yagara en Bolboschoenus planiculmis aanwezig. Van die twee soorten is B. planiculmis ook al aangetroffen in Nederland.

Determinatie op basis van de doorsnede van de nootjes:
De meest betrouwbare diagnostische kenmerken zijn te vinden in de morfologie van de drie lagen van de nootjes (de vruchten). De buitenste laag heet het exocarp, de tweede laag heet het mesocarp en de binnenste laag heet het endocarp. Deze drie lagen zitten om het daadwerkelijke zaadje.

1a. Nootjes driehoekig, exocarp dunner dan mesocarp.2
1b. Nootjes niet driehoekig, exocarp dikker dan of even dun als mesocarp.3
2a. Nootjes smal (1.6-1.8 mm) driehoek gelijkzijdig, exocarp erg dun.(B. yagara)
2b. Nootjes breed (2.0-2.4 mm), driehoek ongelijkzijdig (meer afgeplat), exocarp vrij dun.B. laticarpus
3a. Nootjes lensvormig, exocarp twee keer zo dik als mesocarp, stijl meestal driedelig.B. maritimus
3b. Nootjes plat tot ingedeukt, exocarp even dik als mesocarp, stijl meestal tweedelig.(B. planiculmis)

Determinatie op basis van bloeiwijze:
Wanneer de nootjes nog niet ontwikkeld zijn, is determinatie op basis van de bloeiwijze ook mogelijk. Dit wordt enigszins bemoeilijkt door de vele vormen van Heen, maar is (met enige ervaring) goed te doen. Bolboschoenus yagara en Bolboschoenus planiculmis lijken qua bloeiwijze sterk op de vrij losbloemige Oeverbies, waarbij de steel van de aartjes minimaal twee keer zo lang is als de aartjes. Heen heeft een meer compacte bloeiwijze, waarbij de steel van de aartjes maximaal twee keer zo lang als de aartjes.



Referenties:
Tekst: Niels Eimers (2017) met aanvullingen van Erik Simons (2017)
« Laatst bewerkt op: december 06, 2018, 00:50:41 am door Nathalie De Somer »
Gelogd

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2194
Asplenium trichomanes - Steenbreekvaren ondersoorten
« Reactie #39 Gepost op: maart 05, 2017, 13:26:19 pm »

Asplenium trichomanes - Steenbreekvaren ondersoorten:
Steenbreekvaren kent vier ondersoorten, in Nederland en België behoren bijna alle exemplaren tot subsp. quadrivalens. Vroeger is subsp. trichomanes waargenomen, of deze soort nog aanwezig is, is niet duidelijk. Recent is subsp. pachyrachis ontdekt op een klein aantal plaatsen (Gilze, Katwijk, Rijen en Haarlem). Subsp. hastatum is nog niet aangetroffen in Nederland.

Sleutel:

1a. Bladveren relatief lang, afstaand tot overhangend, deelblaadjes meestal niet overlappend, deelblaadjes meestal 1-2 keer zo lang als breed.2
1b. Bladveren relatief kort en gedrongen, tegen substraat aanliggend, deelblaadjes meestal overlappend, deelblaadjes meestal 1,5-4 keer zo lang als breed.3
2a. Op zure bodem (bosgreppel, boomvoet), middelste deelblaadjes min of meer rond, sporen 29-35 um, lichtbruin.subsp. trichomanes
2b. Kalkminnend (soms op basisch tot zuur substraat), middelste deelblaadjes eirond tot langwerpig, sporen 34-42 um, donkerbruin.subsp. quadrivalens
3a. Bovenzijde blad meestal blauwgroen, deelblaadjes met aan weerszijden 2-6 duidelijk tanden, sporen 31-42 um, barnsteenkleurig, onder binoculair doorschijnend.subsp. pachyrachis
3b. Bovenzijde blad meestal geelgroen, deelblaadjes met veel kleine tandjes, sporen 36-42 um, bruin, onder binoculair niet doorschijnend.subsp. hastatum

Referenties:
Tekst: Sipke Gonggrijp (2016)
« Laatst bewerkt op: maart 11, 2017, 12:14:56 pm door nielseimers »
Gelogd

rapunzel

  • ndff validator
  • Offline Offline
  • Berichten: 4196
  • Admingroep: Planten
Scilla & Chionodoxa - Sterhyacint & Sneeuwroem
« Reactie #40 Gepost op: maart 07, 2017, 10:45:34 am »

Scilla & Chionodoxa - Sterhyacint & Sneeuwroem:
Voorheen werden Scilla sardensis, Scilla forbesii en Scilla luciliae in het geslacht Chionodoxa geplaatst. De huidige opvatting is dat zij tot het geslacht Scilla behoren.

Fotografeer te allen tijde of de bloembladen vergroeid zijn of niet.

1a.Bloemdekslippen vrij, meeldraden aan de basis ingeplant, helmdraden cylindrisch en hoogstens aan de voet iets verbreed2
1b.Bloemdekslippen aan de voet vergroeid, meeldraden aan de top van de buis ingeplant, helmdraden bandvormig verbreed3
2a.Bloemen rechtopstaand, blauw, zelden roze of wit. Bloemstelen langer dan de dwarse doorsnede van de bloemen. Bol meestal met slechts 2 bladen.S. bifolia
2b.Bloemen knikkend, blauw, zelden wit. Bloemstelen korter dan de dwarse doorsnede van de bloemen. Bol met 2-4 bladen.S. siberica
3a.Stijl 2-3 mm lang. Bloemdek 8-17 mm lang; buis 3-6 mm lang, 30—40 % van de totale bloem lengte,
slippen 8-11 x 2-3,5 mm, geheel helder blauw. Bloeiwijze met 1-11(-22) bloemen.
S. sardensis
3b.Stijl 0,75-1,5 mm lang. Bloemdek 11-27 mm lang; buis 20-25 % van de totale bloem lengte,
slippen blauw tot violet of roze met een witte basis of geheel wit.
4
4a.Bloeiwijze (2-)4-12-bloemig, tot 40 cm hoog. Bloemen schuin rechtop of de onderste iets hangend; bloemdek 12-19 mm lang; buis 2-5 mm lang, slippen 9-15 x 2-6 mm, in bloei schuin rechtop (later naar beneden buigend), blauw tot roze met een witte basis of geheel wit.S. forbesii (incl. siehei!)
4b.Bloeiwijze 1-2(-4)-bloemig, tot 14 cm hoog. Bloemen rechtop; bloemdek 16-27 mm lang; buis 2,5-4(-6) mm lang, slippen 12-20 x 3-9  mm, in bloei recht afstaand, licht lavendelblauw met een lichtere basisS. luciliae

Opmerkingen:
  • In deze sleutel staat Streephyacint niet opgenomen. Deze onderscheidt zich door de witte kroonslippen met blauwe middennerf. (opm. Niels Eimers)
  • Tijdens bloei lijkt Scilla siberica altijd een groen vruchtbeginsel te hebben (zowel bij paars als witbloemige exemplaren). Scilla bifolia daarentegen lijkt altijd een paars vruchtbeginsel te hebben (bij paarsbloemige exemplaren) of wit tot bruinwit (bij witbloemige exemplaren). (opm. Niels Eimers)

Referenties:
  • European Garden Flora ed. 2, Vol. 1, p. 113-114
  • BSBI News 69 (1995) 47-48.

Tekst: Leni Duistermaat (2017) met aanvullingen van Niels Eimers (2017).
« Laatst bewerkt op: maart 18, 2018, 08:08:55 am door nielseimers »
Gelogd
Koos Ballintijn

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2194
Trifolium - Akkerklaver, Uitstaande klaver & Liggende klaver
« Reactie #41 Gepost op: maart 11, 2017, 11:40:56 am »

Akkerklaver, Uitstaande klaver & Liggende klaver:
Akkerklaver (Trifolium aureum) en Uitstaande klaver (Trifolium patens) zijn relatief onbekende dubbelgangers van Liggende klaver (Trifolium campestre). De soorten komen wild voor in Europa, en Akkerklaver komt zelfs wild in het zuiden van België voor. In de rest van België en in Nederland komt Akkerklaver adventief voor. Uitstaande klaver is adventief in België aangetroffen, maar nog niet in Nederland.

Liggende klaverAkkerklaverUitstaande klaver
Grootte plant10-60 cm met dunne stengel10-60 cm met stevige stengel10-60 cm met vrij dunne stengel
Middelste deelblaadjeDuidelijk gesteeldZittendLicht gesteeld
Vorm steunblaadjesBreed eivormig, vaak stengelomvattendLang lancetvormig, niet stengelomvattendBreed eivormig, vaak stengelomvattend
Lengte steunblaadjesKorter dan bladsteelLanger dan bladsteelKorter dan bladsteel
Bloeiwijze0,7-1 cm met 20-30 bloemen1-1,5 cm met 20-40 bloemen1-1,5 cm met 12-20 bloemen
Bloemgrootte4-5 mm5-7 mm5-7 mm
Bloemkleurlichtgeel tot geelgeeloranjegeel
BladZwak gezaagd met afgeknotte of uitgerande topZwak gezaagd met afgeknotte of uitgerande topScherp gezaagd met spitse top
Stijl<0,8 mm, korter dan de vruchtHoogstens 1/3e zo lang als de vrucht>0,8 mm, even lang of langer dan de vrucht
PeulenMet 1 zaadjeMet 1-2 zaadjes?

Referenties:

Tekst: Niels Eimers (2017) met aanvullingen van Rutger Barendse (2017).
« Laatst bewerkt op: december 06, 2018, 00:17:17 am door Nathalie De Somer »
Gelogd

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2194
Symphytum - Smeerwortel
« Reactie #42 Gepost op: maart 13, 2017, 12:20:56 pm »

Smeerwortel - Symphytum:
In Nederland en België komt alleen Gewone smeerwortel wild voor. Er zijn echter diverse andere soorten, kruisingen en cultivars in omloop, waardoor er inmiddels 9 taxa verwilderd aangetroffen zijn. Samen met Duitsland en Engeland zitten we inmiddels op 12 taxa. Onderstaande determinatiesleutel is een gecombineerd werk van verschillende determinatiesleutels (zie referenties).

Determinatiesleutel:
1a. Bloemen met blauw of paars. 2
1b. Bloemen eenkleurig wit of geel. 7
2a. Kroonslippen en kroonbuis ofwel verschillend van kleur (resp. wit en blauwig wit) ofwel eenkleurig blauwachtig wit. S. x hidcotense
2b. Kroonslippen en kroonbuis duidelijk eenkleurig blauw of paars. 3
3a. Stengelbladen niet langs stengel aflopend. 4
3b. Stengelbladen langs stengel aflopend. 5
4a. Kelk meer dan 2/3e ingesneden. Symphytum asperum
4b. Kelk minder dan 3/5e ingesneden. Symphytum x norvicense
5a. Bloemen paars. S. officinale subsp. officinale
5b. Bloemen blauw, maar in knop vaak paarsrood. 6
6a. Plant 40-60 cm hoog, kelk maximaal tot halverwege ingesneden. S. caucasicum
6b. Plant 80-150 cm hoog, kelk meer dan de helft ingesneden. S. x uplandicum
7a. Rozetbladen met diep hartvormige bladvoet Symphytum cordatum
7b. Rozetbladen zonder of met ondiep hartvormige bladvoet. 8
8a. Stengelbladen langs stengel aflopend. S. officinale subsp. bohemicum
8b. Stengelbladen niet langs stengel aflopend. 9
9a. Slippen aan binnenzijde kroonbladen buiten bloemkroon stekend. S. bulbosum
9b. Slippen aan binnenzijde kroonbladen niet buiten bloemkroon stekend. 10
10a. Bloemkroon volledig wit, kelk minder dan 1/2e ingesneden. S. orientale
10b. Bloemkroon (vooral de slippen) bleekgeel tot geel, kelk meer dan 1/2e ingesneden. 11
11a. Stengel sterk vertakt, middelste stengelbladen met bladsteel, bovenste zittend en niet aflopend. S. tauricum
11b. Stengel niet tot weinig vertakt, middelste stengelbladen zittend of met bladsteel, bovenste zittend tot licht aflopend. 12
12a. Losse exemplaren, met knollen, knoppen meestal groen, middelste stengelbladen zittend, bovenste stengelbladen licht aflopend, kroonschubben toegespitst, vrij deel meeldraad korter dan helmknop. S. tuberosum
12b. Zodenvormend, geen knollen, knoppen meestal roodachtig, middelste stengelbladen gesteeld, bovenste stengel bladen zitten, kroonschubben afgerond, vrije deel meeldraad langer dan helmknop. S. grandiflorum

Opmerkingen:
  • Symphytum ibericum beschouwen wij als synoniem voor Symphytum grandiflorum, maar verschilt door de kleinere kelk (3-6 mm t.o.v. 6-8 mm) en kleinere bloemen (14-16 mm t.o.v. 20-24 mm).
  • In Nederland onderscheiden we de ondersoorten van Gewone smeerwortel niet. subsp. officinale heeft bloemen die crèmekleurig, paars of licht paars met donkere strepen zijn, een stengel van meestal meer dan 1 meter hoogte en bloemen van meer dan 16 mm lang. subsp. bohemicum heeft licht crèmekleurige bloemen met een stengel van meestal minder dan 1 meter hoogte en bloemen van minder dan 16 mm lang.

Referenties:
Tekst: Niels Eimers (2017) met aanvullingen van Rutger Barendse (2017).
« Laatst bewerkt op: december 22, 2018, 15:06:14 pm door nielseimers »
Gelogd

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2194
Poa annua, Poa infirma & Poa supina
« Reactie #43 Gepost op: maart 17, 2017, 10:43:37 am »

Poa annua, Poa infirma & Poa supina:
Poa infirma is inheems in Europa, maar wordt voorlopig nog niet als inheems gezien in België en Nederland. De soort wordt sinds 2016 waargenomen in Nederland en België en wordt op steeds meer lokaties gevonden, vooral op campings. Of de soort hier als adventief uit Zuid(west)-Europa is terecht gekomen via caravans en tenten, of juist van nature inheems is in Nederland en België, is onduidelijk. Hoe dan ook zal de soort in het verleden over het hoofd zijn gezien. De standplaatsen van caravans verkeren in een zichzelf constant resettend pioniersstadium, waarop de soort lijkt te gedijen. Poa infirma lijkt sterk op Straatgras (Poa annua), maar is (vooral in het voorjaar) herkenbaar een de bleekgroene kleur, de sterker gedrongen bloeiwijze (zonder terugstaande vertakkingen), de kleinere lemma's en vooral de kleinere helmknoppen. In onderstaande tabel wordt weergeven hoe de soort te onderscheiden is van Poa annua, maar ook van Poa supina. Deze laatste soort schijnt gebruikt te worden voor tuinzoden. In Nederland en België is deze soort nog niet bekend.

Poa annuaPoa infirmaPoa supina
LevensvormEenjarigEenjarigTweejarig
WortelsZonder onder/bovengrondse worteluitlopersZonder onder/bovengrondse worteluitlopersMet bovengrondse worteluitlopers
BloeiwijzeDichtbloemig, 1-7(-10) cm, 1,2-1,6 keer zo lang als breedDichtbloemig, 1-6 cm, 1,5-3 keer zo lang als breedLosbloemig, 2,5-5 cm, 1-2 keer zo lang als breed
VertakkingenAanliggend tot afstaand tot teruggeslagenAanliggend tot 45 graden afstaand.Aanliggend tot afstaand tot teruggeslagen
Stengel2-20(-45) cm, opstijgend tot rechtopstaand2-15 cm, opstijgend tot rechtopstaand8-12(-20) cm, liggend
Tongetje0,5-3(-5) mm0,5-3 mm0,6-1 mm
BladtopLicht bootvormigSterk bootvormigSterk bootvormig
Lemma2,5-4 mm2-2,5 mm1,7-4 mm
Helmknoppen0,6-1,1 mm0,1-0,6 mm(1.25)-1,5-2,5 mm
PloïdieTetraploïd (2n=28)Diploïd (2n=14)Diploïd (2n=14)

Referenties:
Tekst: Niels Eimers (2017) met aanvullingen van Erik Simons & Rutger Barendse.
« Laatst bewerkt op: april 28, 2017, 20:45:58 pm door nielseimers »
Gelogd

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2194
Pulmonaria - Gevlekt longkruid vs. Italiaans longkruid
« Reactie #44 Gepost op: april 04, 2017, 11:02:45 am »

Gevlekt longkruid vs. Italiaans longkruid:
Er is weer een dubbelganger opgedoken en wederom is het niet altijd even gemakkelijk om deze te onderscheiden. Gevlekt longkruid (Pulmonaria officinalis) is hier inheems, maar wordt ook al zeer lang als tuinplant toegepast. Italiaans longkruid (Pulmonaria saccharata) is inheems in Frankrijk en Italië en wordt recent als tuinplant toegepast.

Gevlekt longkruidItaliaans longkruid
BladbeharingBultjes met stekelharen aanwezig, ten minste aan onderzijdeBultjes met stekelharen afwezig
Vlekken op bladVaak geïsoleerdVaak samenvloeiend
Bladvoet grondstandige bladenAfgeknot tot hartvormigVrij geleidelijk in bladsteel overgaand
Binnenzijde bloemenVolledig kaalMet ring van haren
Bloemkleur (zie ook opmerkingen)Roze en al gauw blauw wordendVrij lang roze blijvend,maar uiteindelijk blauw

Opmerkingen:
  • Pulmonaria saccharata kent net als Pulmonaria officinalis enkele cultivars, waardoor bloemkleur niet altijd bruikbaar is, maar zij heeft over het algemeen meer roze blijvende bloemen, waardoor je een geleidelijke overgang ziet. Bij Pulmonaria officinalis zie je de bloemen al gauw blauw worden.
  • Pulmonaria saccharata wordt ook wel Tuinlongkruid genoemd.

Referenties:
Tekst: Niels Eimers (2017).
« Laatst bewerkt op: december 06, 2018, 00:22:43 am door Nathalie De Somer »
Gelogd

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2194
Stellaria - Duinvogelmuur vs. Vogelmuur
« Reactie #45 Gepost op: april 22, 2017, 10:41:30 am »

Duinvogelmuur vs. Vogelmuur:
Een rode stengel in combinatie met een bleekgroene bladkleur is NIET voldoende om iets Duinvogelmuur te noemen. Bij droge en/of schrale omstandigheden zal Vogelmuur dit beeld ook vertonen. Dit mag enkel als zoekbeeld gebruikt worden, maar verdere determinatie vereist toch echt een loepje. Zoek naar openstaande kelkbladen totdat je ergens stijl en meeldraden nog ziet zitten.

DuinvogelmuurVogelmuur
KroonbladenAfwezig tot zeer klein (<3 mm)Aanwezig (>3 mm)
KlierharenAfwezigAl of niet aanwezig op kelkblaadjes
Meeldraden(1-)33(-9)
StijlDirect na ontspringen uit vruchtbeginsel omkrullendEerst omhooggericht, daarna omkrullend
Zaden<0.8 mm, lichtbruin>0.8 mm, donker roodbruin

Referenties:
Tekst: Niels Eimers (2017).
« Laatst bewerkt op: april 25, 2019, 08:26:57 am door nielseimers »
Gelogd

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2194
Capsella - Herderstasje vs. Rood herderstasje
« Reactie #46 Gepost op: april 23, 2017, 17:00:47 pm »

Herderstasje vs. Rood herderstasje:
Rood herderstasje (Capsella rubella) lijkt sterk op Herderstasje (Capsella bursa-pastoris) en wordt in het buitenland onderscheiden. In Nederland is er discussie of Capsella rubella een eigen soort is en het voorkomen van een hybride tussen beide taxa maakt het determineren nog iets lastiger.

Capsella rubellaCapsella bursa-pastoris
GrootteKlein, 5-30 cmFors, 5-50 cm
Kroonbladen1,5-2,0 mm, weinig langer dan kelkbladen>2 mm lang, langer dan kelkbladen
VruchtvormEven lang als breed, met holle zijdenLanger dan breed, met rechte tot bolle zijden
VruchtrandVerdikt aan de topOnverdikt aan de top
Kleur vruchten en kelkMeestal roodMeestal groen
Kleur kroonbladenWit met zéér lichte rode tintWit
ZadenWeinigVeel

Referenties:
Tekst: Niels Eimers (2017) met aanvullingen van Rutger Barendse.
« Laatst bewerkt op: december 06, 2018, 00:51:27 am door Nathalie De Somer »
Gelogd

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2194
Viola - Bleeksporig bosviooltje vs. Donkersporig bosviooltje
« Reactie #47 Gepost op: april 29, 2017, 10:00:51 am »

Bleeksporig bosviooltje vs. Donkersporig bosviooltje:
Bleeksporig bosviooltje en Donkersporig bosviooltje hebben zijn op basis van de kleur van de spoor niet betrouwbaar te onderscheiden, die is te variabe. Determinatie wordt bemoeilijkt door het voorkomen van een kruising tussen beide soorten. Volgens Heukels' Flora en Stace is de kruising (Viola x bavarica) grotendeels onvruchtbaar, dus als je een populatie aantreft met min of meer hetzelfde fenotype, zul je toch te maken hebben met zuivere oudersoorten. Bij de kruising zou je hoogstens enkele exemplaren aan mogen treffen, en in nabijheid van beide oudersoorten. Dit is wat ik aan diagnostische kenmerken heb kunnen vinden, helaas lijkt de kruising volledig intermedair te zijn in alle kenmerken en kan je dus geen harde kenmerken aanwijzen, behalve een opsomming van kenmerken die niet op één van beide oudersoorten duiden.

V. rivinianaV. reichenbachiana
Kleur spoorWit, geelwit, licht paars of donker paarsDonkerpaars, vaak donkerder dan de bloem
Groeve op spoorAanwezigAfwezig
Vorm spoorVerbreed knotsvormigSmal blijvend
KelkaanhangselLanger dan 1 mm, de ondersten na de bloei uitgroeiendKorter dan 1 mm, niet uitgroeiend
Kleur kroonbladenNeigend naar paarsblauwNeigend naar paarsrood
Zijdelingse kroonbladenBreder, bovenste kroonbladen aan voet bedekkendSmaller, bovenste kroonbladen niet bedekkend
Onderste franjes van steunblaadjesKorter dan lengte van steunbladLanger dan lengte van steunblad
StengelbladenSmaller dan grondbladenEven smal als grondbladen

Referenties:
Tekst: Niels Eimers (2017).
« Laatst bewerkt op: december 06, 2018, 00:51:43 am door Nathalie De Somer »
Gelogd

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2194
Geranium tuberosum agg.
« Reactie #48 Gepost op: mei 14, 2017, 11:03:00 am »

Geranium tuberosum agg.
Dit complex omvat drie sterk gelijkende soorten.

Geranium tuberosumGeranium malviflorumGeranium macrostylum
Kroonbladen8-15 mm, even lang als breed17-22 mm, langer dan breed12-17 mm, even lang als breed
Kelkbladen4-7 mm, niet beklierd8-10 mm, niet beklierd8-11 mm, beklierd
Stijl in vruchttijd18-22 mm25 mm16-18 mm
Breedte grondbladen6-8 cm5 cm6-8
Bladlobben grondbladen5-955-9
Zijlobben 2e orde3-6 paar3-4 paar3-6
Rhizoom/knolRondEivormigOnregelmatig gelobd
Nervatuur in kroonbladen5-7, middelste vertakt3-5, meestal onvertakt5-7, middelste drie vertakt
Stengelbladen1-2 bladenGeen1 paar

Opmerkingen:
  • De gesteelde stengelbladen niet verwarren met de zittende steunblaadjes.
  • Het kenmerk van de nervatuur in de kroonbladen is op eigen constatering.

Referenties:
Tekst: Niels Eimers (2017)
Gelogd

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2194
Malva - Vegetatieve kaasjeskruiden
« Reactie #49 Gepost op: mei 14, 2017, 11:17:32 am »

Vegetatief Klein, Rond, Groot, Kleinbloemig kaasjeskruid & Dessertbladen:
Deze groep aan Kaasjeskruiden onderscheidt zich van Muskuskaasjeskruid en Vijfdelig kaasjeskruid doordat de grondstandige bladen niet diep ingesneden zijn, maar vrij oppervlakkig gelobd.

RondGrootKleinKleinbloemigDessertbladen
Wetenschappelijke naamM. pusillaM. sylvestrisM. neglectaM. parvifloraM. verticillata
Beharing bladsteelDicht, merendeels afstaandDicht, merendeels afstaandDicht, merendeels aangedruktSpaarzaam, merendeels aangedruktDicht, merendeels afstaand
Rozetbladen insnijdingOndiepOndiepOndiepOndiepDiep
BladtandenVrij langBreedBreedBreedBreed
Paarse vlek in midden bladAfwezig tot enkel op nervenAfwezig tot ook op bladAfwezig tot enkel op nervenAfwezig tot enkel op nervenAfwezig tot ook op blad
BladKleinGroot: 5-10 cmKlein: (1,5-)3-7 cmKleinGroot
StengelLiggendErectLiggendErectErect

Opmerkingen:
  • Deze tabel is grotendeels op eigen constateringen samengesteld en is nog niet getoetst. Dit hoop ik komend bloeiseizoen te doen.
  • Maak onderscheid tussen rozetbladen en stengelbladen.

Referenties:
Tekst: Niels Eimers (2017).
« Laatst bewerkt op: december 06, 2018, 01:04:16 am door Nathalie De Somer »
Gelogd

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2194
Trifolium & Medicago - Geelbloemige klavers
« Reactie #50 Gepost op: mei 14, 2017, 11:51:03 am »

Geelbloemige klavers:
Er zijn drie zeer algemene, geelbloemige klavers. Ze lijken in eerste instantie vrij sterk op elkaar, maar verschillen in veel opzichten.

Kleine klaverLiggende klaverHopklaver
Lengte bloemen2,5-3 mm4-5 mm2-3 mm
Bloemhoofdje5-20 bloemen20-30 bloemen10-50 bloemen
KelkKaalKaalbehaard
VruchtEivormig, klein, verborgen in kroonbladenEivormig, klein, verborgen in kroonbladenIngerold, groot, zichtbaar
Kroonbladen na bloeiBruin, niet opgezwollenBruin, sterk opgezwollenAfvallend
BladtopUitgerand of afgerondUitgerand of afgerondMet een uitstekend topspitsje
Middelste deelblaadjeIets langer gesteeldDuidelijk langer gesteeldDuidelijk langer gesteeld
Blad en stengelbeharingMeestal vrij kaalMeestal vrij kaalVrij sterk behaard in jong stadium
SteunblaadjesLengte is meer dan de helft van de bladsteelLengte is minder dan de helft van de bladsteelLengte is de helft van de bladsteel
StengelRondRondVierkantig

Opmerkingen:
  • De mate waarin het middelste deelblaadje langer gesteeld is dan de zijdelingse deelblaadjes hangt af van de locatie op de plant. De onderste bladen kunnen bij Liggende klaver ook vrij kort gesteeld tot zelfs zittend zijn.
  • Er zijn enkele zeldzame, adventieve dubbelgangers van Liggende klaver: Akkerklaver en Uitstaande klaver.

Referenties:
Tekst: Niels Eimers (2017).
« Laatst bewerkt op: december 06, 2018, 00:16:59 am door Nathalie De Somer »
Gelogd

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2194
Pinguicula grandiflora
« Reactie #51 Gepost op: mei 19, 2017, 18:39:26 pm »

Pinguicula grandiflora:
Blijkbaar wordt een lookalike van ons inheemse Vetblad (Pinguicula vulgaris) aangeboden als tuinplant.

Pinguicula vulgarisPinguicula grandiflora
Lengte bloem15-2520-40 mm
Lengte spoor9-24 mm, meer dan de helft v/d rest v/d bloem3-6 mm, minder dan de helft v/d rest v/d bloem
KroonbladenNiet geaderdDonker geaderd
SpoorNaar beneden gekromdRecht
BovenlipWeinig teruggeslagenDuidelijk teruggeslagen


Opmerkingen:
  • De spoor begint vanaf de aanhechting van de bloemsteel.
  • Wanneer de bloem nog niet volledig ontwikkeld is, is de spoor bij Pinguicula grandiflora ook teruggekromd, de spoor wordt later pas recht.

Referenties:Tekst: Niels Eimers (2017).
« Laatst bewerkt op: mei 19, 2017, 19:05:35 pm door Rutger Barendse »
Gelogd

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2194
Rhinanthus - Grote ratelaar vs. Kleine ratelaar
« Reactie #52 Gepost op: mei 28, 2017, 12:29:11 pm »

Grote ratelaar vs. Kleine ratelaar:
Sommige exemplaren duiden zeer duidelijk naar één van beide soorten, maar doordat de soorten niet goed gefotografeerd worden, is het erg lastig om de twijfelgevallen op naam te brengen. De kruising Rhinanthus x fallax is zeer zeldzaam en is niet de reden voor de vele twijfelgevallen.

Grote ratelaarKleine ratelaar
Bovenste schutbladenBleekgroen, lichter dan de stengelbladenDonkergroen, even donker als de stengelbladen
Onderste bladrandtanden van schutbladenMeer dan 3 keer zo lang als breedMinder dan 3 keer zo lang als breed
Lengte bloemkroon1,5-2,5 cm1-1,5 cm
Vorm kroonbuisVerbreed naar de basisRecht
Lengte kroonbuisLanger dan kelkKorter dan kelk
BloemkeelGeslotenOpen
Tand op bovenlip2 mm, langer dan breed, wit of paarsmaximaal 1 mm, wit, paars of blauw

Opmerkingen:
  • De kruising Rhinanthus x fallax is in alle opzichten intermediair, bij een potentiële vondst, is het noodzakelijk om alle diagnostische kenmerken op te meten.
  • Vegetatief zijn de soorten niet te onderscheiden, kies dan voor Rhinanthus spec.
  • Verwijder bij twijfelgevallen een bloem uit de kelk en fotografeer deze in zij-aanzicht, bij voorkeur met een lineaal er naast.
  • Er worden meer soorten onderscheiden die nog niet in Nederland of België vastgesteld zijn. Om deze reden is het extra belangrijk om zo veel mogelijk kenmerken te bekijken.

Referenties:
Tekst: Niels Eimers (2017).
« Laatst bewerkt op: december 06, 2018, 00:22:14 am door Nathalie De Somer »
Gelogd

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2194
Dipsacus - Kleine kaardebol vs. Dipsacus strigosus
« Reactie #53 Gepost op: juni 03, 2017, 08:41:45 am »

Kleine kaardebol vs. Dipsacus strigosus:
Een lookalike van Kleine kaardebol (Dipsacus pilosus) met de naam Dipsacus strigosus komt voor in Nederland. Probeer altijd de breedte van het bloemhoofdje op te meten wanneer deze niet langer in bloei staat.

Dipsacus pilosusDipsacus strigosus
Breedte uitgebloeid hoofdje15-20 mm30-40 mm
HelmknoppenPaarsGeelgroen
KelktandenNauwelijks tot niet buiten bloemen stekendDuidelijk buiten bloemen stekend

Referenties:
Tekst: Niels Eimers (2017).
« Laatst bewerkt op: juli 10, 2019, 15:42:19 pm door ejslootweg »
Gelogd

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2194
Onopordum - Wegdistel vs. Onopordum x beckianum
« Reactie #54 Gepost op: juni 11, 2017, 23:53:12 pm »

Wegdistel vs. Onopordum x beckianum:
Recent is opgevallen dat onze Wegdistel (Onopordum acanthium) niet één soort betreft, maar dat er tevens een kruising met Onopordum illyricum bestaat: Onopordum x beckianum. Net een snelle analyse blijkt slechts 25% van de waarnemingen de echte Wegdistel te betreffen, welke we Onopordum acanthium s.s. hebben genoemd. De gevallen waar de diagnostische kenmerken niet goed zichtbaar zijn, hebben we Onopordum acanthium agg. genoemd. De kruising is sterk witviltig en is daarom voorlopig Witte wegdistel genoemd.

Onopordum acanthium s.s.Onopordum x beckianum
OmwindselKaal tot zwak wollig behaardSterk wollig behaard
BladenGrijsgroen, licht wollig behaardWitgroen, sterk wollig behaard

Opmerkingen:
  • De witwollige beharing op de bladen verdwijnt na verloop van tijd en is daardoor niet altijd even betrouwbaar.
  • De echte Wegdistel is zeldzaam in de duinen en zéér zeldzaam in het binnenland. De kruising komt in het gehele land zeldzaam voor.

Referenties:
Tekst: Niels Eimers (2017).
« Laatst bewerkt op: september 23, 2019, 14:41:49 pm door Rutger Barendse »
Gelogd

wetzels

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 50
Oenothera - Teunisbloemen
« Reactie #55 Gepost op: september 08, 2017, 08:43:45 am »

Teunisbloemen - Oenothera:

Deze determinatiesleutel is vertaald uit "The genus Oenothera (Onagraceae) in Belgium" (zie referenties).

1 Kroon wit of roze    - -> 2
1 Kroon (bleek)geel    - -> 3
2 Bloemen tweezijdig symmetrisch. O. lindheimeri
2 Bloemen alzijdig symmetrisch. O. rosea
3 (1) Bloemen openen‘s ochtends. Vruchtbeginsel aan de top verbreed en gevleugeld. O. fruticosa subsp. glauca
3 Bloemen openen‘s avonds    - -> 4
4 Zaden rond. O. stricta
4 Zaden hoekig    - -> 5
5 Stijl langer dan meeldraden. Kroonblad groter dan 30 mm (tot 55mm)    - -> 6
5 Stijl tot even lang als de meeldraden. Kroonblad kleiner dan 30 mm     - -> 9
6 Kelk (geel)groen. Stengel heeft geen haren met rode basis. O. oehlkersii
6 Kelk rood gestreept. Stengel heeft haren met rode basis    - -> 7
7 Blad vlak, tot 25 mm breed, ongetand. Bovenkant blad en (vrucht)knop behaard. O. hirsutissima
7 Blad gegolfd, tot 40 mm breed. (Vrucht)knop beklierd    - -> 8
8 Kelk egaal intens rood O. rubricalyx
8 Kelk gestreept of vaag rood O. glazioviana
9 (5) Jonge (vrucht)knoppen met witte lange haren. Bovenkant stengelbladen viltig. Vruchtkapseltanden stomp of uitgerand    - -> 10
9 Jonge (vrucht)knoppen met vrij veel klierharen. Vruchtkapseltanden spits of afgerond    - -> 12
10 Stengel met (veel) haren met rode basis en gegolfd blad O. depressa
10 Stengelbladeren vlak    - -> 11
11 Vruchtkapseltanden uitgerand O. canovirens
11 Vruchtkapseltanden stomp O. villosa
12 (9) Stengelbladen smal. Bloeiwijze bij aanvang gebogen. Kroonbladen tot 20 mm. Kelktoppen uiteenwijkend    - -> 13
12 Stengelbladen elliptisch tot lancetvormig. Bloeiwijze recht. Kroonbladen groter dan 20 mm. Kelktoppen parallel eindigend    - -> 15
13 Kelktoppen 2-3 mm., U-vormig uiteenwijkend. Kroonblad 6-12 mm. O. parviflora
13 Kelktoppen 2-9 mm., V-vormig uiteenwijkend. Kroonblad 10-20 mm.    - -> 14
14 Stengel (beneden) donkerrood. O. subterminalis
14 Stengel groen of beneden rood aangelopen. [O. biennis × oakesiana] O. issleri
15 (12) Stengel boven zonder haren met rode basis. Bloeiwijze uniform groen    - -> 16
15 Stengel boven met haren met rode basis. Bloeiwijze groen tot rood aangelopen    - -> 20
16 Plant vrijwel kaal O. nuda
16 Plant dichtbehaard deels met klierharen    - -> 17
17 Kroonblad 20-30 mm [O. biennis]    - -> 18
17 Kroonblad 10-20 mm    - -> 19
18 Stengelblad lancetvormig. Kroonblad zo breed als lang. Vruchten kaal O. cambrica var. impunctata
18 Stengelblad breder Kroonblad langwerpig. Vruchten beklierd O. biennis
19 (17) Kroonblad 9-12 mm. Kelkbuis tot 30 mm. Kelktoppen 3-4 mm. O. deflexa
19 Kroonblad 10-20 mm. Kelkbuis tot 40 mm. Kelktoppen 5-7 mm. O. victorinii
20 (15) Stengelbladrand gegolfd. Kelk rood gestreept. Kroonblad 25-30 mm. [O. biennis × glazioviana] O. fallax
20 Stengelblad vlak. Kelk groen of wat rood overlopen. Kroonblad 10-28 mm.   - -> 21  Nb. O. ersteinensis heeft ook vaak een rood gestreepte kelk.       
21 Bloeiwijze-as bij aanvang bloei rood    - -> 22
21 Bloeiwijze-as bij aanvang bloei groen    - -> 24
22 Haarbasis cilindrisch: hoger dan breed. Stengel rood. [O. biennis] O. ersteinensis
22 Haarbasis conisch: even hoog als breed. Stengel (onderaan) groen.    - -> 23
23 Kelkbuis tot 15-25 mm. Kroonblad 10-20. O. rubricaulis
23 Kelkbuis tot 25-35 mm. Kroonblad 20-28. O. rubricauloides
24 (21) Kroonblad 6-12 mm. O. royfraseri
24 Kroonblad 15-30 mm    - -> 25
25 Stengelblad lancetvormig met rode hoofdnerf. Stengel (onderaan) rood. Bloeiwijze ijl. O. pycnocarpa
25 Stengelblad elliptisch-lancetvormig met witte of rode hoofdnerf. Stengel geheel groen. Bloeiwijze dicht. O. cambrica var. cambrica

Niet in de sleutel (wel al in België):  O. affinis, O. angustissima, O. casimiri, O. cruciata, O. drawertii, O. elata, O. laciniata, O. oakasiana, O. paradoxa, O. perennis, O. speciosa, O. suaveolens, O. subterminalis, O. x albivelutina


Opmerkingen:
  • Teunisbloemen kunnen vanaf ongeveer augustus aan een tweede bloei beginnen. Op dit moment zijn kroonbladlengtes vaak afwijkend en is het niet altijd meer mogelijk om de soort vast te stellen.
  • De minimale kenmerken die gefotografeerd dienen te worden zijn (1) Gehele plant, (2) Lengte kroonbladen en (3) aanwezigheid rode bultjes op stengel in bloeiwijze!
  • Teunisbloemen zijn genetisch zeer complex, kruisingen zijn niet zeldzaam en kunnen stabiele populaties vormen. In de determinatiesleutels (zie referenties) zijn gestabiliseerde kruisingen opgenomen, maar regelmatig worden sporadische kruisingen gevonden waar je met determineren vast zult lopen.

Referenties:
Tekst: Peter Wetzels (2017) met aanvullingen van Niels Eimers.
« Laatst bewerkt op: september 23, 2019, 14:40:44 pm door Rutger Barendse »
Gelogd
Met vriendelijke groet,
Peter Wetzels

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2194
Malva - Vijfdelig kaasjeskruid vs. Muskuskaasjeskruid
« Reactie #56 Gepost op: september 10, 2017, 14:22:44 pm »

Vijfdelig kaasjeskruid vs. Muskuskaasjeskruid:
Vijfdelig kaasjeskruid en Muskuskaasjeskruid zijn op habitus en bladvorm lastig tot niet te onderscheiden. Probeer altijd de aan/afwezigheid van beharing op de deelvruchtjes (kelk openvouwen) te fotograferen. De beharing in de bloeiwijze en de vorm van de bijkelkblaadjes is vaak lastig te beoordelen van foto's en zijn ook minder harde kenmerken.

Vijfdelig kaasjeskruidMuskuskaasjeskruidBetrouwbaarheid
Beharing op deelvruchtjesAfwezig (zeer zelden aanwezig)AanwezigBetrouwbaar
Beharing in bloeiwijzeSterharenVoornamelijk afstaande, gewone harenBetrouwbaar
BijkelkbladenElleptische tot lancetvormigLijn tot lijnlancetvormigBetrouwbaar
Breedte bladslippen bovenaanRelatief smalRelatief breedLaag

Opmerkingen:
  • De vorm van de bijkelkblaadjes wordt vaak als enige diagnostische kenmerk gebruikt en ondanks dat de bijkelkblaadjes bij Vijfdelig kaasjeskruid vaak een stuk breder zijn, is de grens trekken tussen "Lijn tot lijnlancetvormig" en "Elliptische tot lancetvormig" niet bepaald gemakkelijk.
  • Ondanks dat Vijfdelig kaasjeskruid sterharen heeft, heeft deze soort tevens gewone beharing lager in de bloeiwijze en ondanks dat Muskuskaasjeskruid voornamelijk gewone beharing heeft, heeft deze soort ook vaak nog enkele sterharen.

Referenties:
Tekst: Niels Eimers (2017).
« Laatst bewerkt op: augustus 16, 2019, 07:55:34 am door nielseimers »
Gelogd

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2194
Digitaria - Harig vingergras vs. Glad vingergras
« Reactie #57 Gepost op: september 10, 2017, 16:40:11 pm »

Harig vingergras vs. Glad vingergras:
In het stedelijk gebied en op kleiige, voedselrijk grond wordt bijna uitsluitend Harig vingergras gevonden, op de voedselarme zandgronden daarentegen (Veluwe, De Kempen) wordt vrijwel uitsluitend Glad vingergras gevonden. Er zijn echter uitzonderingen, daarom is het belangrijk om altijd te letten op de diagnostische kenmerken.

De soorten worden vaak slecht gedetermineerd, omdat er enkel naar de aan/afwezigheid van beharing gekeken wordt. Dit is echter geen betrouwbaar kenmerk. Glad vingergras heeft vaak nog enkele haartjes (vooral bij de bladvoet en aan de bladranden) en Harig vingergras kan met het verkeerde licht en onder de verkeerde hoek volledig kaal lijken. Dit maakt het valideren van de foto's erg lastig. Om deze reden is het noodzakelijk om naar de aartjes te kijken, dit lijkt lastig, maar is het zeker niet.

Harig vingergrasGlad vingergras
Beharing bladAanwezigBijna volledig afwezig
Lengte aartjes2,5-3,5 mm2,0-2,5 mm
Onderste kelkkafjeKleinZéér klein of afwezig
Bovenste kelkkafjeHalf zo lang als aartjeEven lang als aartje



Opmerkingen:
  • Het lemma van de onvruchtbare bloem gedraagt zicht als een derde kelkkafje (zelfde kleur, dikte, nervatuur en beharing).
  • Andere soorten die ooit aangetroffen zijn in Nederland en/of België zijn Digitaria abyssinica, Digitaria violascens, Digitaria aequiglumis, Digitaria acuminatissima, Digitaria brownii en Digitaria ciliaris.

Referenties:
Tekst: Niels Eimers (2017) met aanvullingen van Rutger Barendse.
« Laatst bewerkt op: september 07, 2019, 14:52:26 pm door nielseimers »
Gelogd

Rutger Barendse

  • Moderator
  • *
  • Offline Offline
  • Berichten: 6749
  • Admingroep: Planten BE, NL en Observation
Colchicum & Crocus - Herfsttijloos, Droogbloeier en herfstbloeiende krokussen
« Reactie #58 Gepost op: september 12, 2017, 08:54:47 am »

Herfsttijloos, Droogbloeier en herfstbloeiende krokussen:
Op basis van foto's van de gehele plant, is het vrijwel ondoenlijk om Herfttijloos, Droogbloeier en herfstbloeiende krokussen te onderscheiden. Probeer te allen tijde een foto van de stijl te maken en bij twijfel gewoonweg een knol uit te graven (tenzij het een wild exemplaar van Herfsttijloos betreft uiteraard).

HerfsttijloosDroogbloeierKrokus
Kleur stijlEenkleurig wit of rozeWit, boven donkerder roze of paarsGeel tot oranje
Aantal bloemen per knolMeestal 1, soms tot 35-20Variabel
Stijlen3, onvertakt3, onvertakt1, bovenaan sterk vertakt
Meeldraden663

Opmerkingen:
  • Het aantal bloemen per knol is vaak lastig te beoordelen zonder de knol uit te graven. Wanneer Herfsttijloos vier knollen naast elkaar heeft, is deze op basis van het aantal bloemen niet te onderscheiden van één knol van Droogbloeier.
  • Hoewel Herfsttijloos veel als tuinplant gebruikt wordt, kan zij wild aangetroffen worden in Zuid-Limburg, langs de Maas en op vloeiweiden. Droogbloeier wordt als tuinplant gebruikt, maar komt niet wild voor in Nederland.

Referenties:
Tekst: Rutger Barendse (2017) met aanvullingen van Niels Eimers.
« Laatst bewerkt op: september 23, 2019, 14:33:53 pm door Rutger Barendse »
Gelogd

nielseimers

  • Admins
  • Offline Offline
  • Berichten: 2194
Sagina - Vetmuur
« Reactie #59 Gepost op: september 14, 2017, 11:08:05 am »

Vetmuur - Sagina:
Dit geslacht heeft vier zeer sterk gelijkende soorten die met Heukels' Flora lastig te determineren zijn. Om waarnemingen goed te kunnen beoordelen, is het noodzakelijk om onderstaande diagnostische kenmerken goed te fotograferen.

Liggende vetmuurZeevetmuurDonkere vetmuurUitstaande vetmuur
StengelsWortelend op de knopenNiet wortelendNiet wortelendNiet wortelend
Bovenste bladenMet stekelpuntjeZonder stekelpuntjeMet stekelpuntjeMet stekelpuntje
Kelkbladen tijdens vruchttijdAfstaandAanliggendAanliggendAfstaand
KelkbladenAlleen witgerandWit en/of paars gerandAlleen witgerandPaarsgerand en witgerand
Top kelkbladenStompBuitenste 2 soms met kort stekelpuntjeBuitenste 2 spits tot toegepitstBuitenste 2 stomp of iets kapvormig
StengelbladenKaalKaalKaalMet lange wimpers

Opmerkingen:
  • Liggende vetmuur is de enige overblijvende soort. Deze is in de winter aan te treffen als kleine wortelrozetjes. In het voorjaar zijn de andere drie taxa echter ook als wortelrozetjes zichtbaar en zijn dan lastig te onderscheiden van Liggende vetmuur.
  • Sierlijke vetmuur en Priemvetmuur zijn op basis van een enkele overzichtsfoto goed te onderscheiden.

Referenties:
Tekst: Niels Eimers (2017).
« Laatst bewerkt op: december 06, 2018, 00:20:55 am door Nathalie De Somer »
Gelogd
Pagina's: 1 [2] 3 4 5   Omhoog
 

Pagina opgebouwd in 0.061 seconden met 20 queries.