Observation international

Overige natuuronderwerpen => Excursieverslagen => Topic gestart door: Pim op oktober 22, 2005, 19:53:49 pm

Titel: Nonnetje in Lepelaarplassen (22 oktober 2005)
Bericht door: Pim op oktober 22, 2005, 19:53:49 pm
In de namiddag (22 oktober 2005) me door het grijze weertype niet weerhouden om een bezoek te brengen aan de Lepelaarhut – Lepelaarplassen  te Almere. Meestal is het hier in het weekend niet uit te houden door vele luidruchtige mensen, maar vandaag had ik grotendeels het rijk alleen. Er kwam hooguit een bejaard echtpaar binnenstampen die op zeer luide toon vroegen: “Zit er nog wat interessants vandaag?”, “ja meneer”  beantwoorde ik de vraag beleefd, “net voordat u binnen kwam wandelen zat er een schitterende ijsvogel pal voor de hut”.  Ik moet bekennen dat ik redelijke binnenpretjes heb als ik zo’n beteuterd gezicht dan in me opneem.

De grote massa eenden zat door de sterke wind aan de overzijde van de plas. De groep bestond voor het merendeel (850-900 exemplaren) uit tafeleenden en in mindere mate ook slob-en kuifeenden. In de groep dobberden ook dodaarzen en nog steeds de geoorde fuut in winterkleed. Twee heren rosse stekelstaart doken veelvuldig onder. Langs de rietrand liep eerst één grote zilverreiger en een moment later zelfs drie exemplaren.

De waterrallen waren uit diverse windrichtingen te horen, soms op slechts meters afstand, maar ik kreeg geen glimp te zien van deze fraaie vogels. De eerste ijsvogel zat langdurig op een rietstengel te vissen, de tweede kwam op een takje voor de hut zitten, maar besloot snel weer verder te vliegen. Vier vrouwtjes brilduikers foerageerden op grote aftstand, hun iris is opvallend lichtgeel (doet zelfs wit aan van een afstand). De leukste waarneming van de dag vond ik echter een solitair (vrouwtype) nonnetje, de eerste die ik in de kijker kreeg dit najaar. Dit lid van de zaagbekkenfamilie is een lust voor het oog: een kastanjebruine kop met witte wangen. Het mannetje is grotendeels wit met een prachtig lijnenspel. In de winter verblijven er tientallen exemplaren in de Lepelaarplassen.

Een vrouwtje sperwer zat langdurig in een boom en dat was voor mij een buitenkansje om deze algemene roofvogel eens te fotograferen. Op het tweede eilandje zat een bruinachtige havik, een juveniel exemplaar. Op de terugweg hoorde ik op vele plekken groepen staartmezen, helaas was ik te lui om die ene witkopstaartmees eruit te pikken!

Op 17 oktober 2005 verbleef ik enkele uren in de Amsterdamse waterleidingduinen, in de buurt van ingang de Zandvoortselaan. Op vogelgebied was het even knudde, het schrale hoogtepunt was een langsvliegende sperwer. Enkele burlende damherten en een overstekende wezel maakten echter een hoop goed. In de zeereep waren minimaal vier torenvalken aan het bidden, één was in ieder geval succesvol en vloog later weg met waarschijnlijk een forse muis in de klauwen.

18 oktober 2005 zocht ik het wat dichter bij huis. Bij de Lepelaarplassen zag ik twee ijsvogels. Tevens zag ik de eerste brilduikers van het najaar ter plaatse, het waren elf vrouwtjes (hoewel ik mannetjes eclipskleed niet direct uit kon sluiten door de afstand). Ook de vaak aanwezige rosse stekelstaarten (twee woerden) en een geoorde fuut in winterkleed.

Op de uitkijkheuvel van het Jan van den Boschpad (Oostvaardersplassen) werd mijn haarbos flink door elkaar gewaaid. Een vrouwje blauwe kiekendief was lang te bewonderen vliegend boven de voorste rietvelden. Ook nog steeds twee vrouwtjes/juveniele bruine kiekendieven ter plaatse. Negen grote zilverreigers waren op zoek naar een malse kikker of iets anders om de maag te vullen. Een vos vrat van een vogelkadaver.