Observation international

Overige natuuronderwerpen => Excursieverslagen => Topic gestart door: Pim op juli 25, 2005, 23:43:11 pm

Titel: Bevers bevolken Almere (25 juli 2005)
Bericht door: Pim op juli 25, 2005, 23:43:11 pm
Vandaag, maandag 25 juli 2005, viel de regen bij tijd en wijle met bakken uit de hemel. Gelukkig verliep de ochtend grotendeels droog en kon ik profiteren van deze droge periode. Volgens de kilometerteller op mijn degelijke herenfiets had ik er nog net geen anderhalve kilometer op zitten toen ik in de Hoge Vaart (t.h.v. de Lepelaarplassen te Almere) iets groots in de categorie zoogdieren zag zwemmen langs de kant. Ik richtte de verrekijker erop en zag meteen aan de enorme kop dat het om een adulte bever ging. Het dier liet bij het onderduiken enkele malen zijn brede staart zien. Het is een enorm bakbeest van bijna een meter groot. De bever liet zich prima bekijken en dook enkele malen onder. Toen hij links af sloeg richting Noorderplassen ben ik snel naar de Schateilandbrug gegaan en heb mijn statief, adapter en telescoop met elkaar verbonden. Helaas geen enkel teken van de bever meer. Gelukkig had ik iets eerder op grote afstand zonder telescoop een foto kunnen maken, de kwaliteit daarvan laat echter te wensen over. Vanuit het Vaartsluisbos hoorde ik de roep van een wielewaal!

Bij het benaderen van de bever langs de Hoge Vaart vlogen twee oeverlopers weg over het water. Op het Trekvogelgraslandje (Lepelaarplassen – Almere) stond het water (ondanks de vele regen van de afgelopen week) zeer laag. Er was zelfs in geen velden of wegen een lepelaar te ontdekken. Het is in de Lepelaarplassen een triest jaar voor de naamgevende vogel, er is voor het eerst sinds vele jaren geen enkel broedpaar lepelaar aanwezig. Dit kan te maken hebben met verschillende factoren, maar ik denk dat de steeds dichterbij komende bebouwing met alle geluidsoverlast de hoofdoorzaak is. De vos zit namelijk al vele jaren in het gebied. Het is nu de vraag of de naam van het gebied omgedoopt dient te worden in Aalscholverplassen of wellicht IJsvogelplassen.

Op het graslandje liep een hitsige reebok een reegeit achterna en gaf haar geen enkele ruimte. De bronstperiode voor dit dier valt in deze periode (half juli- half augustus). “Bij het voorspel tot de paring drijft de reebok het wijfje voor zich uit, tot ze zich tenslotte laat inhalen  en bevruchten.....” (Uit: Zoogdieren van Europa – ANWB uitgave). Het is ook in deze tijd dat het ree de meest angstaanjagende geluiden kan produceren; van schreeuwen tot gepiep en ook hees geblaf. Op hetzelfde veldje liep een oude vos en verderop een juveniel exemplaar, deze zijn ook al zeer groot. De jonge vos maakte een muizensprong en zat vervolgens op zijn malse hapje te kauwen.

Vervolgens betrad ik het Wilgenbos (Flevolands landschap). “Het Wilgenbos is een oerbos in beheer bij het Flevolandschap”. Het honderd hectare groot Wilgenbos bestaat uit twee uitgestrekte plassen, omgeven door wilgenbossen en rietvelden. Door het Wilgenbos loopt een breed kanaal waardoor water uit de Oostvaardersplassen en de ecologische verbindingsstrook langs de Oostvaardersdijk naar de Lage Vaart stroomt”.
(Bron: Flevolandschap)

Dit ondergewaardeerde bos doet mij meer dan een hele dag ronddwalen op de kurkdroge Veluwe. Hier heeft de natuur de touwtjes in handen. Bij een plas vlogen de ijsvogels me letterlijk en figuurlijk om de oren (soms op een meter afstand). Ik telde zeker vier, mogelijk vijf exemplaren. Helaas waren ze door het vochtige weertype en de afstand moeilijk op de foto vast te leggen. Verderop zag ik langs het glibberige pad verse knaagsporen van een bever. Bij een bruggetje zat wederom een prachtige ijsvogel.

Ik kwam uit bij een parkeerplaats nabij de gevangenis en fietste via Almere de Vaart naar de Verbindingszone. Op beide plekken zag ik knaagsporen van bevers. Een volwassen vos liep nonchalant over een weiland. Hele rietvelden zijn hier door de gemeente weggemaaid en de enige die ze daarvoor dankbaar zijn waren de vele foeragerende blauwe reigers en zwarte kraaien. Gelukkig is het al eind juli en niet midden in het broedseizoen, een toevalstreffer?

Op de terugweg was ik in de Lepelaarhut (zie: www.vogelkijkhut.nl) nog getuige van een ijsvogel die als een gilettescheermes over het water vloog. Ook waren drie dodaarzen te bewonderen.

De gehele dag liep de dakgoot over van het vele water dat hij te verwerken kreeg. In de vroege avond klaarde het op en ben ik met mijn geliefde nog een stuk gaan fietsen. Op het Trekvogelgrasland (Lepelaarplassen – Almere) waren nu twee juveniele reeën te zien die water dronken. Deze reekalfjes waren nog prachtig wit gevlekt. Ook was nu een foeragerende kleine zilverreiger ter plaatse. Trouwens vanmorgen was nog even de spotvogel vocaal te bewonderen.

We kwamen ook door het Wilgenbos waar in het gras enkele juveniele bruine kikkers liepen. Al snel zagen we ook twee ijsvogels. Het begon plotseling hard te regenen en we schuilden onder enkele wilgen. Het was een zeer apart weertype, redelijk warm en vochtig. Het zicht was zelfs wat wazig. Verderop zagen we bij het water nog enkele malen ijsvogels (w.s. in totaal drie verschillende exemplaren). Plotseling zag mijn wederhelft (leuk woord) iets zwemmen aan de overkant van de plas, was het notabene weer een pracht en joekel van een bever! Een kleine minuut later zagen we zelfs twee volwassen bevers met een jonger exemplaar. Ze waren zeer actief en zwommen met hele rietstengels in hun bek. Behalve door de karakteristieke horizontaal afgeplatte staart is de bever ook te herkennen aan zijn grootte, hij is maximaal een meter lang en dertig kilo terwijl een muskusrat (die je ook kan tegenkomen in dit gebied) slechts 25-35 centimeter lang is. Ook de beharing en de oren van een bever zijn zeer herkenbaar.

Bevers leven in familiegroepen en zijn gedurende de schemering en de nacht het meest actief. Een familie bestaat uit de trouwe ouders (scheiden komt in hun woordenboek maar zelden voor) en jongen van verschillende leeftijden.

Vijf bevers op één dag is voor mij echt een unicum. Het lijkt een prima periode om bevers te spotten, ze zijn erg actief op diverse plekken rondom Almere.

Gisteravond, zondag 24 juli 2005, een avondexcursie met de vogel-en natuurwacht Zuidelijk Flevoland op zoek naar de nachtzwaluwen op de Leusderheide nabij Amersfoort.

Ik zal maar gelijk met de deur in huis vallen: we (7 fanatiekelingen) zagen en hoorden in de stromende regen geen nachtzwaluwen. We zagen en hoorden ook geen bosuilen. Zelfs geen vleermuis. Na een uur geconcentreerd luisteren met het heidegebied voor ons bleef de dagscore staan op een magere nul vogelsoorten. Ook wel uniek op zich!

Zaterdag, 23 juli 2005, tijdens een avondronde toch wel enkele leuke vogelsoorten. In het Vaartsluisbos (Almere) riepen twee wielewalen. Bij de Vaartsluis vloog een ijsvogeltje weg. Er waren weinig konijnen en de oorzaak hiervan was overduidelijk, op de grond zat een vrouwtje havik. In het Wilgenbos vlogen de ijsvogels af en aan, minimaal vier exemplaren. Dit natuurgebied, vallend onder de vogelhabitatrichtlijn, word frequent bezocht door illegale hengelaars. Het zou leuk zijn als het Flevolandschap hier eens tegen zou optreden. Het lijkt me dat er in de provincie Flevoland meer dan genoeg legaal viswater is. In het weekend is er aan de Hoge en Lage Vaart bijna geen lege plek meer te vinden zonder tentenkamp met volautomatische hengels die vanzelf gaan zoemen als een vis aan de haak zit. Prachtige “sport”. Vanuit het oerbos riep de koekoek!
 
In een klein perceel parkachtig bos nabij Almere de Vaart riepen vier wielewalen, twee exemplaren vlogen over en waren fraai te zien. Het waren vrouwtjes of onvolwassen exemplaren die ik in de kijker kreeg. Op een veldje stond een paartje reeën. Maar het hoogtepunt van de avond was wederom een bever. Bij de verbindingszone zag ik een wilg in het water liggen met verse knaagsporen, terwijl ik dit aandachtig zat te bekijken dook een bever onder.